Monday, November 30, 2015

Libog Lang, Ser (Part 1) sent by Ginoong A. Serrez

LIBOG LANG, SER... Part I
By Ginoong A. Serrez

Chapter 1: Lucky Strike Sa Trike

Buong araw akong nasa SM Clark ng araw na iyon - window shopping lang, at wala akong intensiyon mamili ng kung anu-ano. Maliit lang naman ang mall kaya wala pang isang oras ay bagot na bagot ako. Para iwas bagot - cinema-hopping, hanggang last full show. Kahit hindi ako interested sa isang movie, mapalipas lang ang oras, pinatulan ko.

Maghahating-gabi na nang lumabas ako sa mall. Wala akong ibang dala kungdi isang maliit na plastic na may lamang isang t-shirt na binili ko sa department store. Hindi ko na napansin kung may jeepney na papuntang Dau sa terminal ng SM. Wala pa rin kasi ako sa mood na umuwi. Alam mo iyong feeling na “something good’s about to come my way” na feeling? For some reason, dama ko iyon.

Mabagal kong nilakad ang daan patungo sa McArthur Hi-way. May nadaanan akong mga kabataang lalaking nakatambay na paisa-isa sa dilim. Sa isang tingin lang, alam nang hindi sila basta nakatambay lang. Masyado silang bihis na bihis para lang tumambay sa park sa ganitong oras ng gabi, at kung pupunta naman sila ng pangkaraniwang birthday party ay baka masyado na silang late… kapag nagso-solitaryong mga ganito, isip ko lang naman at hindi ko nilalahat, hindi mga kaibigan ang mga hinihintay ng mga ito, kundi parokyanong aalukin nila ng katawan nila.

Not that I am against anybody who are fond of callboys, pero all I say is that I am not a fan.  Hindi naman ako magpapakaipokrito o magmamalinis at magsasabing wala akong experience sa callboys. Accidental nga lang ang sa akin at medyo inosente pa ako noon at walang kaalam-alam sa ganitong kalakaran… iyong tipong di mo alam na callboy sila and they’re masquerading as an interested party, iyon pala, nagpapabayad sila once everything is said and done. Sa mga ganoon kasing situations, wala ka nang magagawa kungdi magbayad dahil naging isa kang malaking ignoranteng puno ng kalibugan.

Thursday, November 5, 2015

Sorry. Pwede Pa? (fiction) part one of two parts


Umaga, pumasok si Fredo sa banyo.

Sa taas ay nagising si Armand, mabilis ang pagtigas ng kanyang burat ng marinig ang tagaktak ng tubig mula sa banyo.

Bumaba si Armand, binuksan ang kanilang refrigerator at kumuha ng yelo. Idinikit niya ang kanyang ari sa malamig na bagay, umaasang mapapababa nito ang init ng kanyang katawan. Nakakapaso ang lamig ng yelo pero hindi naalis ang paninigas ng kanyang burat.

Bumukas ang pinto ng banyo, nakita ni Fredo ang ginagawa ni Armand. Halong kaba at pananabik ang naramdaman ni Fredo sa nakita.

"May pagkain sa microwave. Mag-almusal ka na." nakabalot ng twalya ang katawan ni Fredo pero bakat ang titi niyang unti-unting nagkakaroon ng buhay. Nakita niyang nakatingin si Armand sa titi niya. Pinamulahan siya ng mukha. Mabilis siyang tumalikod at pumasok sa kanyang kwarto.

Tumayo si Armand, lumabas ng bahay. Kinandado niya ang gate tapos ay bumalik siya sa loob at ikinando ang pintuan ng bahay.

Alam niyang mali ang pag-iinit ng kanyang katawan pero para siyang zombie na naglakad patungo sa kwarto ni Fredo. Bumalik siya sa kusina, kinuha niya ang tali at pumunta sa kwarto ni Fredo.

Nakatalikod si Fredo, nagbibihis ng abutan niya ito.

"Sorry.  Pwede Pa?" hindi na hinintay ni Armand ang kasagutan ni Fredo, mabilis niyang inabot ang kamay nito at iginapos ito sa headboard na kama. Tapos ay itinali niya ang dalawang paa nito, pabuka tsaka niya hinubad ang kanyang brief at kinubabawan ang sariling ama.