Monday, June 29, 2015

Detour part1 - submitted by Ginoong A. Serrez

DETOUR (part 1)
By Ginoong A. Serrez

--------------------------------------------------------------------------------
Proviso: This is a work of fiction. Always practice safe sex.
--------------------------------------------------------------------------------

Isa sa mga trip kong gawin kapag hindi nagmamadali ay ang mag-abang ng taxi. Pero hindi lang basta taxi… namimili ako ng type kong driver. Kapag galing kami ng kaibigan kong si John sa Gateway at kailangan na naming magkanya-kanyang uwi; o galing ako sa kanila at kailangan ko nang umuwi; o galing kami sa isang comedy bar; o kung anupaman - kilala na niya akong maghihintay ako ng taxi na minamaneho ng guapitong driver.

Ang hindi lang alam ng lahat, kadalasan, inuumaga ako na walang nahahanap na ganoon ka-ideal na driver para sa akin – kaya ang siste, susuko na ako hanggang sa maski sino na lang ang driver ng taxi na masasakyan ko.

Kapag nagbabasa ako ng mga kuwentong M2M sa internet, isa sa mga gustong-gusto kong bida ay mga driver. Pero sa totoong buhay, hindi ko pa nae-experience ang makasakay ako ng driver na talagang swak sa panlasa ko. Kadalasan, kundi matanda, mukhang may anghit… o dili kaya’y, mukhang di gagawa ng mabuti.

So, nang gabing iyon na galing ako sa Glorietta at medyo marami-rami ang pinamili ko, at kinailangan kong sumakay ng taxi papunta sa QC malapit sa GMA, I wasn’t hoping for anything like that. In fact, ang gusto ko lang ay makasakay na ako ng taxi agad dahil nangangawit na ang dalawang kamay ko at basang basa na ako sa pawis dahil sa haba ng pila.

Pero dahil sa dami ng mga taong naghihintay, wala ako magawa kungdi ang pahabain ang pasensiya at magtiyaga sa paghihintay.

Hintay sa pila.

After ilang minutes… Hintay pa ulit.

Nang may na-assign na sa aking taxi, tinanggihan ako ng driver sa di ko maintindihang eksplanasyon. Medyo naasar na ako pero nangako ako sa sarili kong pananatilihin ko na ang lamig ng ulo at pagpapakumbaba para makaiwas sa away.

Nang may pumarada ulit para sa akin, tinanong ko ulit ang driver kung maihahatid niya ako sa Quezon City, bandang GMA sa EDSA. Ngumiti lang ang lalaki at tumango.

Napa “Shet!” ako ng malakas sa utak ko nang magregister doon ang hitsura ng lalaki. Parang bumata lang si Dennis Roldan sa hitsura nito!


Pinigilan ko ang sarili kong mapalundag sa tuwa. Binuksan niya ang trunk sa likod at nakitulong pa siya sa pagpasok ng mga pinamili ko roon. Dumiretso ako ng upo sa passenger seat.

Nakagawian ko na ang pagti-text ng mga taxi info kay John. Usually, nagre-respond si John at tinatantiya namin kung ilang mga minuto o oras ang dating ko sa pupuntahan ko bago siya magbibigay ng follow-up text para makumusta ang kalagayan ko.

Kaya naman itinext ko agad kay John ang taxi plate number gayundin ang pangalan ng driver na nakita ko sa nakasabit nitong ID. “SEBASTIAN PALERMO”. Sabi ko sa sarili ko, “Ambantot naman. Sabagay, compensated naman sa hitsura.”

Sa tantiya ko, nasa forties na rin ito. Pero palangiti at mukhang hindi ka naman maaasiwa kaya mas bumabata ang hitsura niya. Mukhang maalaga pa naman sa katawan. Although hindi naman siya mukhang gym-rat, wala akong nakikitang namumukol na tiyan at may mga muscles rin siya in all the right places. Medyo napa-“oops” lang ako nang makita ko ang wedding band nito sa kaliwang palasingsingan… may-asawa. Pero kumpirmasyon lang iyon dahil sigurado naman ako sa sarili kong ang ganitong hitsura, talagang di palalampasin ng maski sinong babae. Ang guwapo na, mukhang malinis pa.

Hindi ko mapigilan ang sulyap-sulyapan ang mukha nito habang tila wala itong kamalay-malay sa pangmomolestiya ko sa kanya sa isipan ko. Hinagod ng paningin ko ang dibdib niyang bahagyang nakalabas dahil bahagyang nakaawang ang uniform nitong kulay puting polo na hindi nakabutones hanggang sa ikalawa. May suot itong manipis na puting sando sa loob na mukhang bahagyang basa ng pawis. Dahil na rin siguro sa alinsangan ng panahon. Kadalasan, pinapatay ng mga driver ang aircon ng taxi nila kapag walang pasahero para makatipid sa gas.

Napadako ang tingin ko sa pundilyo ng suot niyang maong. Sa pagkakaupo niya na bahagyang nakapabukaka, medyo nakaangat pabukol ang pundilyo niya. Parang nabatubalani ang mga mata ko doon kaya napatitig ako ng matagal… wari ba’y inaaninag ko sa dilim kung may maaaninag akong pamamakat ng ari niya.

Kumabog ang dibdib ko… sa takbo ng utak ko? Sa init na biglaang naramdaman ko? Sa antisipasyon? Hindi ko alam… pero kabadong kabado ako na di mawari. Napakagat ako sa labi at tila nanuyo ang lalamunan ko. Lumunok ako pero tila lalo akong nauhaw. Parang may nagtutulak sa aking dakmain ang pundilyo ng driver pero siyempre, kahit may ganoong tukso, nagagawa ko pa ring magkontrol.

Sinubukan kong idako ang tingin sa kalye pero tila hinihila pabalik ang paningin ko ng pundilyo ni Manong Driver.

Tiningnan ko siya pero mukhang wala pa rin itong kamalay-malay sa nagaganap sa akin dahil patingin-tingin ito sa paligid at hindi pa rin kami nakakalabas ng Ayala dahil sa tindi ng traffic.

“Grabe talaga trapik dito,” dinig kong kumento ni Manong Driver.

Dahil medyo nagulat ako’y binawi ko ang tingin ko at sumagot ng, “Oo nga eh.”

“Nagmamadali ba kayo, ser?” tanong nito muli at nakita ko sa gilid ng mata ko na tumingin ito sa akin.

“Hindi naman… wala naman akong hinahabol na oras…” tugon ko, kung bakit sa kabila ng sitwasyon ay pasimple ko pa ring tinatapunan ng tingin ang pundilyo ng driver.

“Buti nga natiyempuhan ko kayo… Quezon City talaga ang ruta ko. May naihatid lang ako diyan sa Glorietta kaya ako nagawi dito,” paliwanag nito.

“Pauwi ka na ba?” tanong ko, wala lang, para lang may maitanong.

“Hindi pa, ser. Ala pang boundary… Hehehe…” nakakatuwang sagot nito. Napansin ko ang pagbaba ng kamay nito at bahagyang kinambyo ang kanyang harapan. Saglit lang, napakakaswal, at palagay ko’y ala namang malisya.

Ang siste… hindi naman siya ang nalilibugan sa ginawa niya eh.

Ako!

Sa kabila ng tila mga kabayong nagkakarera sa dibdib ko, lalo tuloy akong parang naadik sa pagnanakaw ng tingin sa pundilyo niya dahil sa ginawa niyang iyon.

Umandar kami saglit… ilang metro lang… tapos tigil na naman. Mukhang trapik din sa EDSA. Muli akong nagnakaw ng tingin sa pundilyong iyon. Lunok ng laway. Dila ng labi. At naramdaman ko ang unti-unting pagkabuhay ng titi ko. Nalilibugan talaga ako kay Manong Driver.

Nag-try akong pumikit upang subukang iwaksi sa isipan ang kalibugan.

Pero pagdilat ko, napatingin ulit ako sa mukha ng driver. Ang guwapo talaga (at least to me, swak na swak sa panlasa ko, kumbaga). Kaya naman dumulas ulit ang mga mata ko sa pundilyo niya at nakaramdam ng paglalaway. Takam na takam talaga ako doon sa di ko malamang dahilan.

“Sa condo ka ba ser?” inosenteng tanong ng driver.

“Ha? S-sa a-ano…” Saglit kong nabawi ang tingin ko sa pundilyo niya dahil sa pagkabigla. Inisip ko kung ano ang pangalan noong condo na pupuntahan namin o kung ano iyong mga street na dapat daanan pero parang nawaglit sa isipan ko ang lahat ng mga detalyeng iyon dahil ang namamayani sa isipan ko ay kalibugan… at siya mismo ang sentro ng pantasya ko. Napapahiya akong natawa. Halatang-halata na yata ako.

“Saan ser?” nakita kong tumingin sa akin ang driver.

“Sandali… nalimutan ko ang pangalan. Ahm… sa EDSA lang iyon eh… Ituturo ko na lang sa iyo ang daan mamaya pagdating natin sa Kamuning,” palusot ko.

“Kayo lang ba mag-isa doon?” tanong nito.

“Sa kapatid ko iyon…” wala sa sarili kong sagot. Talagang inaalipin ako ng libog dahil parang nawawalan ng katuturan ang lahat ng napag-aralan ko, gayundin, parang lunod na lunod ako sa presensiya nitong driver na ito.

“Ah…” anito saka biglang tumahimik at kumambyo dahil mukhang aandar na naman kami ng ilang metro.

Tahimik kami parehas hanggang makaentrada kami sa EDSA. Parang napahiya na rin ako at pinipilit kong huwag mapadako ang paningin ko sa kanya dahil sigurado akong matatakam lang na naman ako.

“Ser, okay lang sa iyo, detour tayo sa Kalayaan?” tanong nito kapagdaka.

Kinabahan ako. Baka may masamang balak ito. Saka ko lang tila naalala ang tanong niya kanina. “Kayo lang ba mag-isa doon?” Biglang pumasok sa isip ko, “Hindi kaya magnanakaw ito? Holdaper? Mamamatay-tao?”

Nabunot kong muli ang cellphone ko at nakita at nagtext kay John. “Pag ala ako txt after 15 mins, text mo ako. Nsa iyo pa rin ang plate number at name nung driver ha?”

Alam ko, wala sa hitsura ni Manong Driver. Alam ko, mahirap maghinala nang kung anu-ano. Pero mahirap ding magtitiwala kaagad. Hindi porke guwapo siya at, oo, libog na libog ako sa kanya, ay ibabale-wala ko na lang ang safety ko.

Nakita siguro niya ang pagkaalarma sa hitsura ko.

“Ay ser… huwag  kayong mag-alala. Inaalala ko lang kayo dahil baka matagalan tayo kapag dito tayo sa EDSA dadaan. Mukhang matindi ang traffic eh. Medyo maluwag  kasi ang daan sa C5 ngayon sabi sa radyo namin. Madali  tayong makakarating sa pupuntahan niyo,” nakangiti nitong paliwanag.

Radyo? Ano’ng radyo? Bakit hindi ko alam na may radyo?

Saka ko lang narinig ang mga mahihinang mga broadcast sa radio receiver niya. Parang walkie-talkie nila marahil sa kompanya ng taxi na iyon. Ganoon na ba ako kabangag sa kalibugan na ultimo ang mga maliliit na detalyeng iyon ay di ko nakita o narinig man lang?

“Kung may duda kayo ser, i-text niyo po maski na kanino ang plate number ng taxi ko. May ID naman po ako,” anito saka itinuro ang ID na nakasabit sa rearview mirror, “kung kabado po kayo sa akin, OK lang po sa akin na isama niyo ang pangalan at edad ko sa text niyo… sa pamilya niyo o kaibigan… mabuti na rin po ang nag-iingat.”

Medyo nawala ang pagkanerbiyos ko sa paliwanag ni Manong Driver.

“Sebastian Palermo?” tanong ko, kunwari’y di ko pa nababasa kanina.

Ngumiti siya at nagsabing, “Seb, ser. Seb na lang… di ko masyadong gusto ang tunog kapag buong-buo ako tinawag sa totoo kong pangalan eh. Ganyan ang tawag sa akin ng mga kasamahan ko’t mga kaibigan.”

Napangiti ako’t tila humupa ang naramdaman kong takot at pagdududa.

“Eh Manong Seb… Pasensiya ka na ha?” sagot ko, “Mahirap kasi ang magtiwala sa panahon ngayon. Hindi lang ako komportable sa mga detours.”

“Okay lang, ser. Kaya ko  kayo tinanong e kung gusto niyo lang. Di ko naman  ipipilit mag-detour pag ayaw ng pasahero…” may paggalang nitong sagot, “mukha lang  kasing mabigat ang traffic dito sa EDSA kaya inisip ko na medyo mapapadali tayo kung sa Kalayaan-C5 tayo. Huwag  kayong mag-alala, dahil may ID  ako, puwede niyo akong ireport sa kompanya namin o sa pulis kapag may reklamo kayo.”

Mukhang tapat naman si Manong Driver at saka bibihira ang mga taxi driver na ganito… Siya pa tuloy ang nagbigay sa akin ng tip para mas maging safe ang taxi ride experience ko.

“Ahm… sige… hintay lang tayo saglit…” tugon ko, para lang masabi niyang hindi ako agad sumang-ayon.  Sinagot naman niya iyon ng maunawaing ngiti. Kaso, bandang huli, mukhang nawalan na rin ako ng pag-asa sa traffic sa EDSA kaya pumayag na ako sa suhestiyon niya.

“Sige ser,” nakangiting kumpirmasyon nito.

Pero sa sobrang kupad ng trapiko sa EDSA, tila nagbibilang ako ng taon sa sobrang tagal makausad ang sasakyan namin sa daan patungo sa Kalayaan… at sa bawat minutong lumilipas, halos naubos ang panahon ko sa pagnanakaw ng tingin sa pundilyo ni Manong Driver. At para akong sinisilihan sa upuan ko dahil sa magkakahalong antisipasyon, pangamba… at purong-purong libog!

Napansin kong muli ang pagkambyo ng driver sa kanyang pundilyo. This time, medyo nagtagal, parang inaayos… parang… nilalapirot… o kinakamot?

Ilang segundo rin iyon bago niya iyon binitawan upang ibalik sa manibela ang kamay. Napansin kong tila mas namakat kaysa dati ang harap niya. Pakiwari ko pa’y bahagya pa niyang ibinuka ang dalawang mga hita. Napatingin ako sa mukha niyang kaswal lang na nakatingin sa daan. Pagkuwa’y ay napatitig ako sa pundilyo niya…

“Bakit parang medyo namumukol?” bulong ko sa sarili ko.

Muli kong narinig ang boses ni Manong Driver matapos ang ilang sandali ng katahimikan, “Naiihi ako… okay lang mag-stop over tayo sa urinal ser?”

Napaangat ang tingin ko sa kanya. Nahuli niyang nakatingin ako sa pundilyo niya!

Shit!

Nabawi ko ang tingin ko, at nang nakaharap na ako sa daan ay tila saka lang nag-register sa utak ko ang hitsura ni Manong Driver. Parang wala akong makitang bakas ng galit… o pagkaasar… o kahit panunukso sa mukha niya. Kaswal lang ito at tila pangkaraniwan lang na makakita siya ng kapwa niya lalaking nakatitig sa pundya ng pantalon niya.

Nakakita kami ng malapit na urinal along Kalayaan na. Pumarada siya, pinigilan saglit ang daloy ng metro, pagkuwan ay umihi. Ang lakas ng mga bulong sa utak ko na nagtutulak sa akin upang sundan at silipan si Manong Driver. Pero nadaig ako ng hiya… at saka siyempre, takot. Baka kung ano ang gawin sa akin nito kapag umasta ako nang wala sa wastong ethics.

Medyo matagal-tagal din bago siya bumalik sa taxi. Pormal ang mukha nito, hindi naman galit pero wala ang ngiti nito kanina. Nagsimula ulit siyang nagdrive at umusad na muli ang taxi.

Medyo mas maluwag nga ang daan sa Kalayaan. Pero madalas pa rin kaming napapatigil dahil marami talagang sasakyan at hindi rin ganoon kaluwag ang traffic. Gayunpaman, di naman ang traffic talaga ang problema ko… ang sarili ko at ang libog na nararamdaman ko kay Manong Driver. Sa minsang pagtigil namin bandang East Rembo, wala sa sarili akong muling nagnakaw ng tingin sa pundilyo niya… at napasinghap ako sa nabanaagan ng dalawa kong mata sa mga aninong likha ng dilim.

BUKAS ANG ZIPPER NI MANONG DRIVER! At sumusungaw pa ang kulay puti nitong brief – ang natatanging piraso ng tela na nagtatakip sa kanyang pagka-Adan.

Nakalimutan yatang isara ang zipper niya matapos siyang umihi kanina?

Nanlaki ang mga mata ko sa sobrang pagkabigla. Napamaang ang bibig ko. Hindi ko inaasahan ang ganitong sitwasyon, tuksong maituturing… at tuksong ang hirap naman yatang paglabanan dahil para akong asong takam na takam sa lamang tila inihahain sa akin ngayon.

FUCK! NAKAKALIBOG KA TALAGA… MANONG DRIVER!

Tila nawala na ang lahat ng hiya sa katawan ko. Parang ni pumikit ay ayaw ko nang subukan. Titig na titig ako sa siwang na iyon kung saan nasisilip ko ang natatangi at napakanipis na telang nagtatakip sa pinakaiingatan niyang yaman.

Nakita kong bumaba ang kanyang kamay. Isinalit ko ang tingin sa kanyang mukha gayundin sa kanyang pundilyong kasalukuyang kinakalikot. Sa daan nakapokus ang mga mata nito. Ang kamay naman na bumaba ay tila may inayos lang na naipit na tela. Bahagya siyang umayos ng umupo, umusad at lalong ibinuka ang dalawang hita.

Sa ginawa niyang iyon, lalong lumaki ang siwang ng zipper ng kanyang pantalon. Parang lalong bumuka ito kaya naman lantad na lantad na ang kulay puti niyang brief na tila namumukol pa. Napakagat ako ng labi at napabuntung-hininga.

TANG-INA. LALO AKONG NILILIBOG NITONG SI MANONG DRIVER AH!

Humawak ang kanang kamay niya sa kambyo. Kumiskis sa kaliwang siko ko ang kanang siko niya. Pagkambyo niya paharap, dumikit ang gilid ng kamay niya sa gilid ng tuhod ko. Tila nawalan ako ng lakas na magbigay daan. Imbes na ilayo ang aking tuhod ay pinanatili ko ito sa posisyon kung kaya nakadikit lang ang gilid ng kamay niya roon. Matagal. Parang ayaw na niyang alisin.

Napatingin ako sa kanya. Nilinga ako nito pero nang mapansin niyang nakatingin ako sa kanya’y pakaswal na binawi ang tingin at iniligid ang mga mata sa kalye. Ang kamay niyang nakahawak sa kambyo’y nakadikit pa rin sa tuhod ko. Sa pagkambyo niya pabalik, tila nananadyang ikiniskis niya ang gilid ng kamay niya sa gilid ng hita ko.

Ilang saglit din iyon. Nakadikit. Tila nananantiya.

Bandang huli’y binawi niya ang kamay at kitang kita ng mga mata kong tinanggal niya ang ikatlo at ikaapat na butones ng kanyang polo. Pagkuwa’y ay kaswal nitong hinawi upang lalong bumuka ang siwang ng polo niya sa kanyang dibdib.

WALA NA ITONG SUOT NA SANDO!

At sa anggulong kinalalagyan ko, litaw na litaw sa paningin ko nakatingaro niyang kaliwang utong. Sa kabila ng bahagyang dilim, napansin kong may kalakihan ang kuntil nito… gamais… parang ang sarap kagat-kagatin!

Bumaba ang tingin ko sa bandang tiyan niya. Bakit parang nakalilis na yata ang laylayan ng polo niya at tila bahagya pang bumaba ang waistline  ng pantalon niya. Sumilay tuloy ang pusod at puson niyang pinaligiran ng manipis na bulbol na kumakapal pababa pa doon.

SHET KA MANONG! NAKAKALIBOG KA TALAGA!

“Ang init!” pabulong niyang sambit na di naman nakalampas sa pandinig ko.

Binawi ko ang tingin ko sa kaniya. Palibhasa’y ako ang nakakaramdam ng kung ano’ng init, ako ang tila napapahiya na sa sitwasyon. Pero tila hindi ko talaga maiwasan na obserbahan ang ginagawa ni Manong Driver sa gilid ng aking mga paningin.

“Diretso tayo ng White Plains ser, tapos doon tayo hanap ng exit papuntang Cubao…” kaswal na pahayag ni Manong Driver.

“I-Ikaw ang bahala…” sagot ko habang pinipilit ko ang aking sarili na huwag nang ibalik ang aking tingin sa nakakalibog na driver.

Muli kong naramdaman ang pagkiskis ng gilid ng kamay niya sa hita ko… ang siko niya’y makailang beses na umuntug-untog sa siko ko. Nagbigay ito ng kiliting halos hindi ko maipaliwanag at pakiramdam ko’y nilalagnat na ako sa sobrang init gayong malakas naman ang buga ng malamig na hangin buhat sa aircon unit ng sasakyan. Halos mahilo na ako sa tindi ng lagabog ng bawa’t tibok ng puso ko.

Di ko maiwasang muling tumingin sa driver. Ang guwapo niya talaga. At habang tumatagal, lalo kong na-aapreciate ang hitsura niya.

Tumingin ito sa akin at nagtama ang mga mata namin. Saglit lang iyon kasi ako rin ang bumawi kaagad ng tingin ko.

“M-Mabuti pala’t nagawi ka sa Makati ano?” panimula ko… para lang mawala sa isip ko ang kalibugan at para naman may mapag-usapan kaming iba. Ipinilit ko sa sarili ko, “May-asawa na si Manong Driver. Di nga ba’t mayroon itong wedding band sa kaliwang palasingsingan? At saka wala itong kahina-hinala sa tumatakbo sa utak ko… ako lang ang inaalipin ng todong libog sa sitwasyon samantalang namomolestiya ko na siya ng todo-todo sa isipan ko. Itigil mo na ang kalibugan mo, Andoy! Masyado kang makati!”

“Oo ser… may inihatid ako sa isang hotel doon…” sagot nito, maganda ang himig at parang natutuwa.

“Bibihira kasi iyong ganoon eh… kasi iyong ibang mga taxi, ayaw maghatid kapag malayo na…” kumento ko.

“Hangga’t maaari kasi, pinag-iingat kami ser sa pagpili ng mga pasahero. Pero wala kaming laban kapag nag-report ang pasahero sa kompanya namin lalo kapag nagpapadagdag ng bayad, o di kaya, nangongontrata ang driver. Puwede kasing makansela ang prangkisa nila kapag nai-report sa LTFRB ang mga ganoong ugali ng mga taxi driver na di nila ginawan ng aksyon. May natanggal na sa amin dahil sa ganoong kaso… Ayaw ko pa mawalan ng trabaho. Mahirap sa panahon ngayon kapag walang papasok na pera, ser,” nakatutuwang pagkukuwento nito.

Napangiti ako sa sagot ni Manong Driver. Napakainosente at direkta sa punto. Iniligid ko ang tingin sa labas ng sasakyan… kahit papaano’y tila naghuhupa ang init na nararamdaman ko kanina lamang.

“Hindi mo ba na-try mag-abroad?” tanong ko. Mukha kasing desidido itong itaguyod ang pamilya at panagutan ang responsibilidad.

“Galing na ako sa Saudi. Driver po ako doon pero anim na buwan lang. Nagkagulo kasi kaya napauwi ako dito sa atin. Nauwi na lang muna sa pagtaxi-taxi. Wala kasi akong alam na ibang trabaho kundi pagda-drive. Halos magda-dalawang taon na rin kasi akong di nakakabalik eh,” kuwento nito.

“Buti nagkakasya kita mo rito…” wika ko.

“Minsan… nakakasuwerte… tulad kanina, medyo galante iyong naisakay ko. Minsan, sapat naman… pero minsan, kulang… kapag ganoon, medyo tiis-tiis lang. Suwerte nga ako’t medyo maunawain ang asawa ko at marunong mag-budget,” kampanteng pahayag nito na di mo kariringgan ng reklamo. Nakakatuwa.

“Ilan na ba ang anak mo?” tanong ko.

“Dalawa ser… parehas nang nasa kolehiyo. Parehas na lalaki at parehong masipag mag-aral. May honor iyong mga iyon ng gumradweyt sa hayskul eh…” anito.

“Ang galing naman…” papuri ko.

“Mana parehas sa ina… titser ang asawa ko eh,” may bahid ng pagmamalaki sa tinig nito sa mga nabanggit.

“Hindi ka naman ba nadedelikaduhan sa trabaho mo?” segway ko, this time, nagkaroon na ako ng lakas ng loob na tumingin sa kanya. Kaliwang kamay lamang ang ginagamit nito sa manibela habang ang kanan ay nakapatong sa kanang hita. Napansin kong bukas pa rin ang zipper nito… ang pusod nitong may balahibong-pusa ay nakalitaw pa rin… at ang utong nitong gangga-mais ay tila nang-aakit pa rin sa akin.

“Sa ngayon ser, ala pa akong masamang nararanasang ganyan. Alam ko namang delikado ang ganito, lalo sa gabi, kaya medyo maingat din ako sa pagsasakay ng mga tao. Pero lahat naman ng puntahan nating lugar, may panganib. Kaya kung matatakot ka na lang lagi, wala kang kikitaing pera. Huwag naman sanang may mangyari sa aking ganoon… masarap pa ang mabuhay…” natatawang sagot nito.

“Tama ka…” sang-ayon ko.

Sa kabila ng inosenteng takbo ng pag-uusap namin, tila wala siyang kamalay-malay na napaka-bulnerable ng hitsura niya ngayon… Kung gurang siya, o kung hindi kaiga-igaya ang hitsura, baka mainis lang ako sa hitsura niya ngayon eh. Pero guwapong-guwapo ako sa kanya… at napakalakas ng atraksyon ko sa kanya.

Kaya sa kabila nang kawalang-malisya niya sa bawa’t pagsagot o pananalita, hindi pa rin maitatatwang bukas ang zipper niya at parang nang-eengganyo pa itong magpasilip sa akin lalo’t malawak ang pagkakabukas ng zipper niya. At iyong utong niya – para bang nakikiusap na kagat-kagatin ko… supsupin… himurin… dila-dilaan. Para bang may katas iyon na makatitighaw ng uhaw na nararamdaman ko sa kaibuturan ko ngayon.

Muli na namang nagsimulang tumigas ang titi ko sa mga isiping iyon kaya bahagya akong nag-ayos ng pagkakaupo dahil medyo naiipit na ang ilang bulbol ko dahil sa nagpupumiglas kong burat. At natagpuan ko na naman ang sarili kong titig na titig sa nakabukas niyang zipper – pilit kong tinitingnan kung may mababanaag ba akong bakas ng pagkalalaki niya sa munting siwang na iyon.

“Kayo ser, bakit sa Makati pa kayo namili? Maraming mga mall sa Cubao, di ba?” tanong nito pabalik.

Napaangat ang tingin ko sa kanya at nakita kong nahuli niya sa ikalawang pagkakataon ang huling direksyon ng mga mata ko… sa pundilyo niya. Napatingin siya sa pundilyo niya, pagkuwan ay tumingin uli siya sa akin.

Busted! Alam na niyang bukas ang zipper ng pantalon niya... at higit sa lahat, bistado na niya ang kamanyakan ko at paninilip sa kanya!

Tila naman naumid ako at di agad nakasagot. Naalarma ako at halos maluha ang aking mga mata sa tindi ng pagkapahiya. Binawi ko agad ang tingin ko sa kanya at ibinaling ko sa labas ang aking pansin. Nakalampas na pala kami sa fly-over sa Pasig at kasalukuyan pa ring binabaybay ang C5.

“Ahm… Ah…” iyon lang ang tanging naisagot ko sa tanong niya dahil natuliro ako sa magkakahalong emosyon na bumalot sa buong diwa ko.

Naramdaman ko ang pagdantay ng mainit na kung ano sa gitna ng kaliwang hita ko. Napatingin ako doon at nakita ko kung ano iyon… ang kanang palad ni Manong Driver. Napatingin ako sa kanya, nakangiti lang ito at napapailing na bumulong nang, “Okay lang iyon, ser…”

“H-Ha?” nagtataka kong tanong.

Hindi siya kumibo. Nakatingin lang ito sa daan at tila inosenteng nagmamaneho. Pero naramdaman ko ang dahan-dahang paggalaw ng kamay niya… sa una’y tila atubili. Pero marahil ay naramdaman niyang hindi ako manlalaban kaya unti-unti itong humimas… sa una’y padantay lamang… pagkuwan ay didiin… kumakalabit… pumipisil… dumadaklot… lumalamutak.

Napatingin akong muli sa mukha niya… kaswal lamang ang ekspresyon nito na di mo kakikitaan ng anumang emosyon.

Unti-unting bumaba ang tingin ko sa kanyang katawan… hindi pa rin niya inaayos ang pagkakabutones ng kanyang suot na polo, kaya nakalitaw pa rin sa paningin ko ang katakam-takam niyang utong.

Sa pagbaba pa, napansin kong mas nakalilis na ngayon ang kanyang polo hanggang tiyan… kaya naman nakabalandra na sa mga mata ko ang pusod niya’t balahibong pusa…

At sa pagbaba pa…

Napalunok ako… napasinghap… napamaang.

Nagpasalit-salit ang tingin ko sa mukha niya at sa pundilyo niya.

TANGGAL NA ANG PAGKAKABUTONES NG MAONG NI MANONG DRIVER! Pinaghiwalay na niya ang fly at tila pagkaing nakalatag na ang kanyang pagkalalaki na nababalutan ng kulay puti nitong brief. Namumukol ito. Bakat na bakat na. At mukhang pumipintig-pintig na ito at matigas na nakabalatay pahiga sa kaliwa… ang ulo’y nakasilip sa garter ng suot nitong brief!

Nalilibugan din sa sitwasyon ang may-asawang taxi driver!

Gumapang ang palad nito at kumiskis sa singit ko… bahagyang kinala-kalabit ang bayag ko.

SHET! TOTOO BA ITO O PANAGINIP LANG?

Hindi ako makakilos… hindi ako makakibo. Hinayaan ko siya sa ginagawa niyang pangse-seduce sa akin. Napapapikit ako… di makapaniwala na mangyayari sa akin ang ganitong karanasan… at sa lalaki pang kanina lamang ay pinaglalawayan ko!

Ilang saglit lang at binawi niya ang kamay niya… sabay sabing, “Ser, okay lang ba sa iyo… detour tayo?”

“B-bahala ka…” sagot ko, tuliro… halos wala na sa sarili.

Mayroon siyang nilikuan na di ko alam na daan… konting kanan… konting kaliwa… bandang huli, napansin kong papadalang ang mga bahay at paparami ang mga puno at damuhan… at bahagya na ring dumidilim dahil bihira na ang mga posteng may ilaw.

Kinabahan na naman ako at tila nawala ang lahat ng libog ko sa katawan. Noon ako nakarinig ng message alert. Binunot ko agad ang cellphone ko at binasa ang text.

“San k n bes?” text ni John.

Nagtextback ako agad para di ito maalarma.

“Bes, ala pa ako sa condo. On d way p din ako. Txt k ulit after 20 mins. Pag ala reply, twag k na. Medyo kabado ako sa mga shortcut ni manong, eh.”

Pagka-send ko, napatingin ako kay Manong Driver. Nakatingin ito sa akin at sa hawak kong cellphone. Napansin ko rin ang biglaang pagbagal ng takbo ng taxi. Parang nasa gitna kami ng underdeveloped na subdivision. Halos wala akong makitang mga kabahayan.

Tuluyang pinatigil ni Manong Driver ang sasakyan. Napakuyom ang mga kamao ko at nag-isip ng paraan kung saka-sakali kung paano ko maipagtatanggol ang sarili ko. Kabado ako na di ko mawari.

Tumahimik ang sasakyan. Tahimik lang din siya… parang nakikiramdam.

“Ala akong balak na masama sa iyo…” pahayag nito pagkalipas ng ilang sandali.

Hindi ako kumibo, binawi ko ang tingin ko pero nakikiramdam pa rin ako sa mga susunod niyang gagawin.

“Gusto ko lang na… n-na…” hindi nito maipagpatuloy ang sasabihin.

Hindi ko pa rin magawang magsalita. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko o gagawin… ni hindi ko alam kung ano ang iisipin ko.

Napatingin ako sa kanya. Nakatingin ito sa harapan ng sasakyan. Nabanaag ko ang dalawa niyang kamay na tinatanggal ang pagkakabutones ng suot na polo.

“Kanina ko pa kasi napapansin na titig na titig ka sa akin. G-Gusto mo, di ba?” anito saka tuluyang hinubad ang suot na polo.

Lumantad na sa akin ang may kalaparan niyang dibdib. Ngayo’y dalawang gamais na utong na ang aking nakikita!

“N-Natatakot ka ba sa akin?” tila nag-aalalang tanong nito. Dumukwang ito at saka inilapit ang mukha sa taynga ko at bumuga ng maiinit na hininga. Noon na gumalaw ang kanyang kamay, pinagapang ang palad sa aking pundilyo.

Naramdaman niyang hindi na ito matigas. Alam na niya kung ano ang sagot sa tanong niya sa akin.

Lumayo siya bahagya… napatingin ako sa kanya. Ngumiti ito… tila nang-aalo… tila umuunawa. Napaupo siya sa upuan niya.

“Pasensiya ka na, dito kita dinala. Kanina kasi, dito nagpadaan iyong dalawa kong pasahero. Iyong sinasabi ko sa iyong nagbigay ng sobrang bayad at nagpahatid sa akin sa Makati…” pabulong nitong kuwento.

Ibinaling ko ang pansin ko sa kanya habang nagkukuwento ito.

“Dito mismo sa lugar na ito sila nag-ano…” dugtong nito.

Napakunot ang noo ko pero di na ako naghintay ng matagal.

“Dito sila nagtirahan… sa backseat ng taxi ko.”

Hindi ko napigilan ang mapa-“Ha?”

“Oo… una kapa-kapaan lang sila… tsupaan… bandang huli, nagsex na sila dito mismo…” tila natitilihan pang kuwento nito.

“Ok lang sa iyo iyon?” tanong ko, nagtataka.

“Hindi naman iyon ang unang experience ko sa ganyan ser… minsan…” tila pinigilan nito ang sariling ituloy ang kuwento.

“Minsan… ano?” susog ko.

“Minsan… pati ako… kasali.”

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig.

“Aminado naman ako na sa umpisa, nakakaurat. Lalo kapag tsinatsansingan ka, o tinitigan ang harap mo… nakakawala ng konsentrasyon. Minsan nasisigawan ko ang mga pasaherong bastos eh. Bandang huli… nasasanay na ako.”

“Ibig sabihin…”

“May karanasan na ako sa ganito. Sa una, patsupa… tapos dinadagdagan nila ako ng bayad sa metro. Sabi ko, easy money. Kahit di ako nilalabasan, basta matsupa lang ako ng bading, ok na sa kanila eh… nadaragdagan ko ang uwi kong pera sa mag-iina ko.”

Hindi ako halos makapaniwala sa naririnig ko.

“Ano’ng nangyari pagkatapos?” tanong ko.

6 comments:

  1. Try ninyo ito nasubukan ko na. Lumulunok ng tamod at ihi at pati tae ninyo kung gusto ninyo ipakain, gagawin niya. Pati inidoro na inihian ko, hinimod niya. May place siya sarili kaya no need for a motel. Kung may aso kayo, pwede niyo din siya ipakasta kasi one time daw nagsama ng aso yung nakasex niya at nagpakasta siya dun sa aso. Dami din niyang mga sex toys at ipinamimigay niya yung mga pinagsawaan na niya. Pati pamangkin daw niyang si Andrei pwede ninyo din isali para threesome kayo kasi nagpapakantot din daw yun at matakaw din sa tamod.

    Text niyo lang si Bal sa 09391917428 kung gusto ninyo ng kakaibang sexcapade. Mas weird, mas gusto niya.

    ReplyDelete
  2. looking for discrit bi male..serious relatnshp..40 yrs old and above. rizal area..txt me..09223852547..

    ReplyDelete
  3. Sop 09398734569

    ReplyDelete
  4. 0916 458 7513 globe.... 0999 915 6692 smart for dads and trippers....sop, sex chat

    ReplyDelete