Wednesday, October 23, 2013

The Wind Beneath My Wings




You were content to let me shine, that's your way. 
You always walked a step behind. 

Hindi kami nagsimulang best of friends ni Lolo noong bata pa ako. Ilag kasi ako kay Lolo. Pano, hindi siya masaya na Francisco Jr ang pangalan ko kaya akala ko galit siya sa akin. Tapos pag naglalaro ako sa bahay niya, paborito kasi naming magpipinsang maglaro sa bahay ni Lolo dahil malaki ito - tamang-tama sa taguan pong, magtatanong siya kung bakit may "dugyot" sa bahay niya habang nakatingin siya sa akin, e siyempre magiging tampulan na ko ng tukso ng mga pinsan ko kaya kung alam kong andun siya sa bahay niya, iniiwasan ko na lang magpunta at makilaro sa mga pinsan ko.

Pero isang araw, nakita niya kong nakatalungko sa hagdanan ng bahay niya. Nasugatan yung kapatid kong lalaki habang naglalaro kaming dalawa. Kinailangang tahiin ang kanyang sugat. Ang feeling ko, ako ang sinisisi ni Tatay for what happened. For the first time, sininturon ako ni Tatay.

Tinawag ako ni Lolo sa kanyang kwarto, lulugo-lugo akong lumapit sa kanya, akala ko pagsasabihan na naman ako kasi andun ako sa bahay niya.

"George, halika nga" George ang tawag sa akin ni Lolo, ewan ko kung bakit, basta yun na ang nakagisnan kong tawag niya sa akin.


"Mainit lang ang ulo ng Tatay mo, siyempre, nalulungkot, matagal kayong di magkikita."

Ayoko sanang sagutin si Lolo, naasar na nga ako baka lalo pa niya kong asarin. Pero pagtingin ko sa kanyang mukha, wala yung hitsurang kinatatakutan ko, nakangiti siya sa akin.

"Hindi na ko lab ni Tatay" humikbi ako sa kanya. "Pwede ba yun, Junior ka nga e." simula nun, nawala ang takot ko kay Lolo.

Si Lolo, gaya ng Tatay ko, mahilig magbasa ng diyaryo, at ako naman, UZI na tao, kaya tuwing nagbabasa siya, nakikitingin ako sa diyaryong hawak niya. Sa halip na paalisin ako, he would call me and let me sit on his lap while he read to me the news, just like what my father and I used to do. It became a daily ritual. Tapos, dahil sa nagsusulat si Lolo sa newsletter ng simbahang pinagsisilbihan niya, meron siyang typewriter. Pinapayagan niya kong tumipa, doon ko ata natutunan ang ABAKADA ko, sa typewriter na yon. Minsan sasabihin niya, George, type mo ang word na to, ituturo niya sa akin yung word sa newspaper, tapos i-ta-type ko. Ang tiyaga ni Lolo, tanda ko nung una kong ginawa yun, maghapon ko ata hinanap yung Big A, sabi ko nawawala yung Big A, pero pinagtyagaan ako ni Lolong turuang gumamit ng typewriter kaya nagkita kami finally ng mga capital letters.

Tuwang-tuwa si Lolo, ganado sa pagtuturo sa akin. Ang sarap ko daw kasing turuan, kasi ang bilis kong makapick-up. Tutol sila nung i-enrol ako ni Lolo ng maaga sa Grade One pero mapilit si Lolo. Resulta, first honor ako from grade one, and consistent ako within the top ten hanggang nung nag HS ako.

Did you ever know that you were my hero
You're everything I wish I could be 

"Lo, ano ba yung bakla?" tanong ko sa kanya. I was eight years old then. Kauuwi lang ni Tatay galing sa Middle East at narinig ko ang usapan nilang magkapatid. "Lalaking lalaki din ang gustong asawahin." di ko naman yun naintindihan at that time pero kinulit ko pa rin si Lolo. "Masama ba yun Lo?" Napakamot ng ulo si Lolo, siguro hindi rin alam kung ano ang isasagot sa akin. "Bakla ba Lo pag iyakin?" gusto ko ng kasagutan, naguguluhan ako e, parang nandidiri si Tatay at yung Uncle ko pag binabanggit nila ang salitang bakla. "Hindi." "Lo?" "O?" "Kung bakla ba ako, ayaw mo na rin sa akin?" "Apo kita, pwede bang ayawan kita?" inakap ako ni Lolo, miski paano naibsan niya yung takot ko sa mga bagay na hindi ko maintindihan.

Kaya at home na at home ako kay Lolo. Kasi nararamdaman kong welcome ako sa kanya. Masarap na kakwentuhan. Kenkoy. Kowboy. Masarap na sandalan. Yan ang Lolo ko, Tatay ng Nanay ko. Sa panahong nanlamig si Tatay, si Lolo ang naging father-figure ng aking buhay.  Pero syempre, habang tumatanda ako, lumalabas na yung totoong gusto ko sa buhay. At dahil sobrang bait si Lolo sa akin, lumampas sa normal yung atraksiyon ko sa kanya. It became sexual. Lihim na kong tumitingin kung naliligo siya dun sa liguan naming mga lalaki sa aming compound. Sa dami kasi naming nakatira doon, kadalasan doon na kaming mga lalaki naliligo sa igiban ng tubig. Inaabangan ko na rin yung pagbibihis niya pagkatapos niyang maligo. Kahit quiz lang at na-perfect ko yun, magmamadali na kong umuwi kasi aakapin niya ko sa tuwa niya, ako naman, ninanamnam ko ang pagdikit ng ari niya sa katawan ko.

"Wag na ako apo, matanda na si Lolo" sabi ni Lolo sa akin minsang mahuli niya kong nakasilip sa laylayan ng kanyang karsonsilyo. Nakahiga kasi ako noon sa kanyang kama, tapos magpapalit siya ng ilaw. Nagpatong siya ng silya sa kanyang kamang gawa sa kahoy, nakatayo siya sa silya noong silipan ko siya. Hiyang-hiya ako sa kanya, the only person na nagpakita sa akin ng unconditional love tapos gagawa pa ko ng milagro.

"Lo, alam mo?" tanong ko sa kanya. "Sa akin ka na halos lumaki" "Hindi ka galit?" "Hindi, wala namang masama kung magmahal ka ng kapwa mo lalaki. Sana lang, wag kang magkakalat para hindi na lumawig pa ang pagitan ninyong mag-ama."

Pero may isang pangyayari sa drama namin ni Tatay na hindi ko kinaya. Kinausap ako ni Tatay, kaka-enrol ko lang ng second sem, first year. Tumigil na daw akong mag-aral kasi hindi na daw niya kayang pagsabayin kaming magkakapatid pag-aralin. OK na sana ako dun pero nung sinabi niyang total useless lang daw na mag-aral ako dahil ipanlalaki ko lang ang perang suswelduhin ko pag nagtatrabaho na ko, shock na shock ako. Dalawang araw akong hindi umuwi sa amin.

Pag-uwi ko, parang alam na ni Lolo ang problema ko. Sabi niya punta daw ako sa bangko kung saan manager ang isang kasamahan niya sa simbahan. But you have to pass the exam Hijo sabi ni Lolo para maipasok ka niya. Of course I passed and when I got accepted in the bank, takbo agad ako sa simbahang pinagsisilbihan niya. Niyakap ko siya ng buong higpit sabi ko sa kanya unang sweldo, i-boblow-out ko siya. On our way out, people stopped to greet us. To my amazement, kilala nila ako.

"Hindi ka ba nahihiya Lo?" "Na?" "Baka tuksuhin ka nila na may bakla kang apo." "Mas mahihiya ako kung sasabihin nilang magnanakaw ang apo ko." Magnanakaw naman ako Lo." "Ha?" "Nagnanakaw ako ng lakas e." "Loko" sabay kutos ni Lolo sa akin.

I can fly higher than an eagle,
'cause you are the wind beneath my wings

Nung working student na ako, akala ko matutuwa na si Tatay sa akin lalo na nung apat na kami sa kolehiyo. Pero pakiramdam ko lalong lumayo ang damdamin niya sa akin. Siguro he was not happy that I was not failing. Tapos yung classmate ko na naging BF ko hindi ko maintindihan kung ano ang gusto sa buhay. Kaya naging mainitin ang ulo ko.

Then Lolo introduced me to a priest. Si Fr. John Paul, bata pa, siguro late twenties ang edad.  Nung una akala ko pinakilala ni Lolo sa akin dahil kailangan ko ng spiritual guidance. Pero nung naghiwalay kami ni Fr. John Paul sabi ni Lolo, mainitin daw ang ulo ko kasi kulang daw ako sa romansa. Kaya pinakilala niya sa akin ang pari. Buti na lang bakla din siya, sabi ko kay Lolo. Alam ko, sagot naman niya, kaya nga ipinakilala ko sa iyo e. Hahahaha, matchmaker pa si Lolo para sa kanyang apo.

"Sex lang ba ang natutunan mo sa kanya?" tanong ni Lolo sa akin.

"I learned that M2M is not just about sex."

"Good. Yun naman ang inaasahan ko" sabi ni Lolo. "Pero apo, atin na lang yan baka masapak ako ng Tatay mo."

"E basta ba papayag kang tabi tayo Lo, hindi makakarating" paglalambing ko sa kanya.

"Matanda na si Lolo, ano pa ba ang makukuha mo sa aking sarap."

"Pwede pa e" ipinasok kong kamay ko sa laylayan ng kanyang karsonsilyo. Panandalian ko ring hinimas ang titi ni Lolo pero ng makita ko ang pag-iling ni Lolo ay agad ko ring inalis ang aking kamay sa loob ng kanyang karsonsilyo.

Isang araw, one week after my graduation, inaya ako ni Lolong pumunta sa bahay ng pinsan niya sa Project 6.  Andun sa taas, sabi sa amin ni Tata Pilo pagkakita niya sa amin ni Lolo. Punta kami sa guest room ni Tata Pilo.

"O, para may remembrance ka naman sa pinagpawisan mo." iniabot sa akin ni Lolo ang isang maliit na karton. Nanlaki ang mata ko. College ring. Hindi ako sumama sa graduation march, hindi rin ako nagbayad ng souvenir picture, yung nakatoga, nanghinayang ako sa ibabayad. Sabay kami nung kapatid kong gumradweyt, daming gastos, I was hoping na kahit college ring lang sana, meron ako, pero out of budget talaga kaya ganun na lang ang tuwa ko sa bigay ni Lolo.

"Pag manager ka na, dapat sa Manila Hotel na ang blow-out mo sa akin." Inakap ko ng mahigpit ang Lolo ko.

"Wedding ring natin to, Lo" sabi ko sa kanya habang mataman kong pinagmamasdan ang singsing sa aking daliri. "Oo, wedding ring natin yan, pero pag may wedding ring, may sumpaan, di ba?"

"Huh, seryoso?" hinalikan ko siya sa pisngi. "Promise mo, wag kang magkikimkim ng galit sa Tatay mo."

Ang tagal bago ko nasagot si Lolo. Speechless ako bigla.

"Wala naman akong galit kay Tatay. Regrets lang." Nakangiting umakbay sa akin si Lolo. "Bakit ganun?" tanong ko kay Lolo.

"Parang pasalubong lang yan e. Tanda mo noong umuwi siya galing Middle East tapos ang pasalubong niya sa yo sapatos hindi kotse-kotsehan?" Tumango ako sa kanya. "Di ba, may pasalubong ka namang dumating, di naman zero, yun nga lang, hindi yun yung ini-expect mong pasalubong kaya hindi mo alam kung ano gagawin mo dun sa unexpected na pasalubong. Ganun din yung ama mo. Hindi niya alam kung paano niya mamahalin ang anak niyang kakaiba"

"Bakit ikaw?" tanong ko.

"Siguro, maguguluhan din ako kung nagkaroon ako ng anak na gaya mo."

"Siguro may nagmahal na sa iyong gaya ko kaya iniintindi mo ako."

"Meron" Napanganga ako sa sagot ng Lolo. Joke lang yung pagtatanong ko, joke din kaya ang sagot niya?

"Hindi mo na naabutan si Tata Manoling mo, panganay kong kapatid. Gaya mo din siya, Junior, pinakagwapo sa aming magkakapatid, pinakamabait, pinakamatalino. Hindi ko rin alam kung paano nalaman ng Tatang ko, pero gaya ng Tatay mo, lumayo na lang bigla ang loob ni Tatang sa kanya. Madalas sasabihin ni Tatang, sayang daw na bata, bakla."

"Labinglimang taon ako noon, naramdaman ko ang kamay niya sa ari ko. Sabi niya, ikaw na lang Ading, para hindi na kumalat, hindi ko na talaga mapigilan. Naawa ako kay Manong, nakita ko yung paghihirap niya kaya pumayag ako. Kahit may-asawa na ko, pinagbigyan ko pa rin siyang lumigaya, patago kaming pupunta dun sa burol sa probinsiya natin. Pero natuklasan kami ni Tatang, pinaluwas niya ko ng Maynila, yun ang dahilan kung bakit ako napadpad ng Maynila. Sumulat ako kay Manong, kinukumusta ko siya, ilang sulat ang pinadala ko pero walang sagot ni isa. Sinulatan ko yung isang kapatid namin, kinumusta ko si Manong. Lumayas daw pa-Maynila kasama yung napangasawa niya tsaka si Lola Juana mo, yung bunso namin. Hindi nila kung saan nagpunta. E katatapos ng giyera, ang gulo sa Maynila, kaya hindi mahanap. Tapos nabalitaan namin naghiwalay silang mag-asawa, tapos sumulat si Lola Juana mo na patay na daw si Manong, nagbigti. Kaya ng makita kita, alam ko, mahihirapan ang Tatay mong intindihin ka, kaya binantayan kita. Ayokong masayang ka rin gaya ni Manong."

"Salamat Lo ha, kasi kung wala ka siguro kung hindi man ako nagpakamatay siguradong nagwawala na rin ako sa kalsada ngayon."

"Kaya sana, pakiusap ko lang sa iyo, kung pwede, wag mo ng ipagsigawan sa buong mundong bakla ka. Hindi naman makakabawas sa kaligayahan mo yun di ba? Para na rin sa iyong ama."

"Ayos lang ako Lo. Teka nga pala Lo, yang gwapo mong yan, ilang bakla mo ang nagtagumpay sa iyo?"

Tumayo si Lolo, hinubad ang suot niyang pantalon tsaka ikinandado ang pintuan ng guest room.

"Dalawa na ngayon" nahiga siya sa tabi ko. Kinuha niyang kamay ko at ipinasok ito sa loob ng kanyang kansorsilyo. "Graduation gift, first and last natin ito ha?" Di na ko kumibo, agaran kong ibinaba ang kansorsilyo niya at sinimulang patigasin ang titi niya tapos ay yumuko na ko at isinubo ang isa sa pinakamimithi kong titi sa buong mundo. 










































1 comment:

  1. Kalerky, minus the sex part, parang lolo ko lang yan a. Mother side manong Kiko. Bat ganun, mas close tayo sa mga lolo natin sa mother side. Sa father side naman, kahit na may mga karangalan akong binibit sa family ko, never kong naramdaman na proud ang lolo ko sa akin, pero lolo ko sa mother side, full support at kung ipagmalaki nya ako, parang mahahalata mo talagang ako parang bunso nya. Di ko rin masisisi ang iba kong mga tito na magselos sa akin dahil kahit sa kanilang magkakapatid or kahit sa aming magpipinsan-pinsan, ako lang daw pinaglaba nya ng lampin. O dba? Swerte natin sa mga lolo natin. Bigla ko tuloy namiss lolo ko. Isa pa palang fact, parang ako lang si ikaw, di kami close ni father ko. Promise.

    ReplyDelete