Saturday, February 16, 2013

Basta Driver, Sweet Lover part 1



Perhaps I had a wicked childhood
Perhaps I had a miserable youth
But somwhere in my wicked, miserable past
There must have been a moment of truth

For here you are, standing there, loving me
Whether or not you should
So somewhere in my youth or childhood
I must have done something good

Mula noon hanggang ngayon, ayoko ng umasa na may makikita akong life-long partner.  Sabi ko, sa mundo ng mga kagaya natin, walang permanenteng relasyon, meron lang permanenteng interes.  Napaso na kasi ako minsan.  When I was in college, I met Aris,  We were in a relationship and for almost eight years, we were secretly, a couple.  But something good really don't last and nearing our eight years together, we parted.  I was heartbroken and for a while, hopped from one bed to another, just to forget.

Almost six years ago, my MaC broke down.  Walang choice but to bring it to SM North for servicing. Told that I have to leave my computer as their repair center is somewhere in San Juan, I decided to go home ASAP as it was starting to drizzle.  Labas ako para mamili ng taxi.  Victim na ko ng hold-up kaya mapili talaga ako sa taxing sasakyan ko.  Then a red taxi stopped in front of me, I looked and saw that the driver is almost of my build.  Kayang-kaya sapakin, in case, sabi ko sa isip ko.

Because of a car accident I got involved with, as much as possible, backseat rider ako.  Tingin ako sa driver, uy, cute si driver at mukhang bata pa.  Legally allowed na kaya ito to drive?  Pero, anak ng putek, me arrive talaga si driver and I kept thinking of a cute opening line, pero walang pumapasok sa utak ko.

I was in deep thought when I heard him say "Boss, pwede po bang dumaan sa Mercury?"Nakalampas na pala kami ng Munoz.  "Bibili lang ako ng gatas"

"Sige" ayos, may conversation piece na kami.

"Para kanino naman yan?"

"Sa anak ko Bossing" hay gulay, taken na pala pero may arrive talaga si driver, dagdag pogi points pa yung mabalahibong pusa niyang bigote.

"Me anak ka na?  E bakit Bear Brand, ilan taon na baby mo?" mukhang totoy talaga si taxi driver.

"Mag-aapat na po?" "Apat, bakit ilan taon ka na ba?" "Magbebente dos na po." "Bente dos? Naks, di ka siguro natutong magbate, yari ka agad."  Napatawa siya.  "Wag kang magagalit ha?"  "Ayos lang Boss."

Nakikisama ata ang panahon, dahil traffic bago mag-Balintawak market.  "Si Mrs?"

"Ewan ko ho, iniwan sa akin yung bata tapos nawala na.  Balita ko nag-Japan na"

"Ha?  Ang bata?"  "Nanay ko po nag-aalaga" "Sigurado ka ikaw ang Tatay?"  "Opo"

"Ganun ba? Sayang ano, sana nag-aaral ka pa."

"Pag hapon po, criminology.  Mabait po may-ari ng taxi, half-set lang po ako"

"Good, masyado ka namang cute para maging taxi driver habang panahon." Me kamukha siyang artista pero I can't remember who. "Kris pala, ikaw?"

"Vener po". "Vener?, kaiba, ngayon ko lang narinig yan a.  E bakit hapon na andito ka pa?"

"Katatapos lang po ng summer class, pag pasukan na po balik ulit ako sa half set"

Siguro ang galing mo sa kama, nakabuo ka agad e," sige hirit baka makawala pa, sayang ang grasya.

"Nakatsamba lang po Boss"  "E pano na si Manoy, wala ka ng Mrs?"  "Kanang kamay po."

"May mas masarap dyan, mas safe pa, siguradong di ka makakabuntis.  Patsupa ka sa bading" naisingit din.  Naykopo, kung pwede lang, bubuksan ko  na ang zipper nitong si taxi driver. Robin Padilla.  Ayun, he looks like Robin Padilla.

"Ha ha ha ha, si Boss talaga, wala namang magkakagusto sa aking bading"

"Sinong maysabi, yang gwapo mong yan, kikita ka ng malaki, di ka kelangang kumambyo maghapon, dalawang oras lang kakambyuhin ang batuta mo, kita ka na ng maganda"

"Ha ha ha ha ayoko po sa pokpok"

Natawa ako. "Lahat ng bading pokpok"  "Ibig kong sabihin Boss yung di halata" "Aga mong nagka-anak, natikman ka na ba ng bading?"

"Di pa po"  "Pano kung may mag-alok?"

Matagal bago sumagot si Vener "dagdag kita rin po yun" naiilang niyang sagot.  "Kung meron man, ayoko po talaga ng pokpok"

"Mukha ba kong pokpok"

"PO?"  "Magkano ba yan dagdag kita na inaasahan mo?  Di naman ako mayaman ha, pero baka kaya ko?" Tumingin siya sa akin, asiwa. Pano naman kung ang katabi mo, kamukha ni Pekto, mukhang boksingero, tapos bading pala, gaganahan ka pa ba? Pero tawag siguro ng pangangailangan, sumagot siya "Panggatas po sana, hirap po pagkasyahin ang boundary e di pa makapagtrabaho ang Nanay dahil sa bata"

Natawa uli ako "Gatas mo pambili ng gatas ng anak mo, ayos ah.  Kumita na yan sa pelikula no."

"Nagmamadali ka Boss?"  "Bakit?"  "Sama kita sa amin"  "Ayoko nga, baka holdaper ka"  "Mabait akong tao Boss"  "Huss, ID please, text kita sa amin, para pag nadedo ako alam nila kung sino hahanapin."  Aba desperado ata, school ID and driver's license inabot niya pareho sa akin,

"Hawakan ko muna ha?"  sabi ko ng matapos akong magtext. "Baka may makakita po sa atin"  "IDs ang hahawakan, hmmp, bastos ka naman" nakatawang sabi ko sa kanya.

Kumanan kami pa-Bagong Barrio tsaka bumaba sa harap ng isang iskinita.  Ang daming tao, ang ingay at amoy palengke.  Pasok kami sa isang mailit na kwarto at doon inabutan ko ang isang babae na may kargang bata.

"Nanay ko boss" sabay mano siya sa babae.  "Pasahero ko Nay, nakiusap ako kung pwede kong idaan sandali ang gatas kasi sa kabila lang naman siya nakatira"  Pinagmasdan ko Nanay niya, tantya ko kung Nanay niya talaga ko, teen-age mother si Nanay kasi mukhang bata pa eh.

"Nanay mo, mukhang ate mo lang e" pabiro kong sabi pero tinanong ko na rin. Kung magiging syota ko si taxi driver, dapat alamin ko na ang totoo.

"Sixteen po ako ng ipagbuntis siya" "E di wala ka pang forty?" "Opo" Nyaiks, halos kaidad ko lang.

"Sige ho, di na kami magtatagal."  "Ilan na kaming pinakilala mo sa Nanay mo?"  Napakunot noo siya, "HO?" "Susmio, best actor ka naman.  Ilan ng pasahero naisama mo sa inyo?"  "Kayo palang.  Di naman ako pokpok Boss.  Kaya nga nag-aaral, para naman dumating yung araw na ang kausap ko ay nakatingala sa akin".  Sopla to the max.

Tahimik ako ng umalis kami sa bahay nila Vener.   Nag-iisip.  Kasi, I have soft spots for people who work and study at the same time. Lalo na yung mga gaya nito na hirap na talaga pero kinakaya pa rin ang laban ng buhay. Nasa EDSA na kami, pa Monumento ng basagin ni Vener ang katahimikan.

"Nanay ko talaga yun Boss.  Tiga Narvacan, naglayas tapos namasukan dito sa Maynila. Nabuntis ng Intsik."

"Narvacan? Nakarating ka na dun?" my parents are from Ilocos, tignan ko nga kung nambobola ito.

"Dun po ako pinanganak, tapos iniwan ako ni Nanay."  "Saan ka banda?"  para namang alam ko. Altho may kamag-anak ako dun, ang alam ko lang sa Narvacan ay ang mabatong karagatan nito na lagi naming pinupuntahan pag uuwi kami ng Ilocos.

"Malapit po kami sa birhen na nasa dagat" sabi ni Vener.  Uy I know that place.  Lapit din dun ang mga relatives ko, Imelda Park ata ang tawag dun.

"So can speak Ilocano ka?" tanong ko.  "Dun po ako nagtapos ng elementarya"  "Uy alam ko yang school mo, nakikita ko sa highway" sabi ko sa kanya.  "Ilocano kayo Boss" he asked in Ilocano "Nanay ko Sur, tatay ko kalahating Sur at Norte.  Di ako makasalita masyado but I can understand everything"  then we were silent again.

"Pano yan Boss?"  "Anong pano?"  "Kung seryoso kayo, payag ako sa gusto niyo."  Tumingin ako sa kanya, sa totoo lang, kanina pa ko libog na libog sa kanya, gusto ko na ngang siyang hubaran pero parang nahiya ako sa sarili ko ng makarating ako sa kanila. Kelangan talaga umabuso muna bago tumulong, ganun ba talaga ang drama ng bading?  Sabagay, di naman siya TY.  Hehehe, nangatwiran pa.

"Seryoso ka ba?"  tanong ko.  "Pwede kitang tulungan kahit walang kapalit basta mag-aaral ka lang" totoo naman yun.  Di naman kalakihan ang sweldo ko, pero sobra na yun sa pangangailangan ko.  Tsaka madami talaga akong tinutulungang mag-aral, ang sa akin kasi, me pag-aralin kang isa, bawas ng isang pamilyang manghihingi ng tulong o gagawa ng masama sa kalsada.

"Ayos lang ako Boss.  Wag niyo lang sana akong babuyin"  Tahimik ulit ako.  "Pero kung kelangan talaga, pwede na rin siguro Boss" mistaking my silence and hesitation as a sign of rejection.  Tinitigan ko siya, isang mahabang tingin and then I decided "Tara na sa langit".

"Maliit lang sa akin Boss" Labasan na ba ng alas? At yun ang kanyang alas? Hehehehe.  "Tao ang gusto ko hindi titi. Kung titi ang hanap ko, madali lang maghanap sa tabi-tabi."

"Boss, pwedeng wag sa motel, baka may makakita sa taxi. Baka, pasensya na Boss, baka makarating sa Nanay, baka hindi niya maintindihan"

"Baka, baka, ang dami mong baka sa buhay, ayaw mo ng baboy?"  Hindi niya nakuha ang joke.

"Libertad tayo, sa C Garden"

"Magkano boundary mo?"  "P1500 Boss, meron na hong P500 dito,"  "Anong oras ang carbarn?" "Dapat andun na ho ako sa garahe ng 5am."

"Igagarahe na kita, go" I am going to take a chance here.  After a heartbreaking split with a partner of almost eight years, pwede na siguro sumugal uli.  Aris and I parted ways in 1997.  I met Vener May of 2007.  I was in tears in a year that ended in seven, who knows I might end up crying again or smiling in a year that ends in seven.

Ewan ko but I feel good with this taxi driver.  We drove in silence while traversing EDSA,  At one point, I touched his knee.  Tapos isang mabilis na pisil sa kanyang harapan.  "Boss" Vener cautioned.  I smiled at him, sheepishly.  Landi-landian lang pero feeling happiness talaga ako.

part 2 coming soon


No comments:

Post a Comment