Wednesday, January 23, 2013

THE REUNION - part 2 (Si Ed)**

Ed was our batch valedictorian.  Sa aming apat, siya talaga yung pinaka - gwapo, talino, mabait. Pero ang pamatay talaga ni Ed, yung kanyang ngiti.  Imagine mo yung isang tao na napahiya tapos ngingiti na lang to cover whatever embarrassing act he did.  Ganyan ang ngiti ni Ed. Si Ed din ang pinaka-close sa akin.  Classmate na kasi kami since first year at nagkataong alphabetical ang initial seating arrangement ng first grading kaya kami yung magkatabi sa silya.

Wala din si Ed ng gumawa ng eksena ang classmate naming si Jerry.  Actually, talagang wala kaming apat nung oras na yun. Me deadline kami sa aming school organ. Nauna lang akong natapos kaya nakabalik ako ng maaga sa aming kwarto.

Of course, he also heard about what happened.  Dedma lang si Ed.

The days went on na parang walang nangyari. Once, I asked him what he thought about it, he just said not to pay attention to it.

So back to normal ang buhay namin.  Si Bernie at ako naman parang walang nangyari. Ganun pa rin sa dati. School works, choir practice, rondalla kung may time, sabay pa rin kami kung ginagabi kami ng uwi.  Kung tutuusin, sweet nga kasi di na ko naglalakad mag-isa.  Dati kasi, naghihiwalay na kami pagdating sa sakayan ng jeep pero ngayon kahit napaaga kami, sinasabayan na niya kong maglakad pauwi.  Minsan, lolokohin ko siya, isa pa ulit.  Minsan, pag kami lang dalawa, hahawakan ko ang titi niya.  Pero Bernie kept his word, wala na talagang nangyari ulit maliban na lang nung ga-graduate na kami.

Nagkalamigan naman kami ni Nette.  Walang pera, walang pangdate.  Hanggang isang araw, nabalitaan ko, me syota na siyang iba.

Around October, busy ang lahat preparing for the United Nation day.  Reggie and Bernie were not around that time, they represented the school in a science competition. Since hindi naman kami nakatoka ni Ed sa preparation ng UN celebration, we decided to play street basketball. One on one lang dun sa harap ng bahay nila na malapit lang sa iskwela namin.

After an hour of playing, we decided to go to Ed's house to clean up.

"Ang laki ng bahay niyo Ed, wala ba kayong balak umalis dito?" They were renting a house but since his father went to work abroad and his Mom followed later, the house became too big for him and his older brother who is now a college student.

"Me nakuha nang bahay si Daddy sa Fairview, pero ang layo tsaka na lang siguro kami lilipat pag nakatapos na kami ng pag-aaral o kung makakapasa ako sa Diliman. Kuha ka na lang ng t-shirt sa cabinet" Ed said.  Ganyan na talaga kami kadikit sa isa't isa kaya welcome kami sa bahay ng bawat isa.
"Sige, shower lang ako".

"Lock mo ang maigi ang banyo, baka reypin kita, ikaw din"

"Ogag.  Iiwan kong bukas di ba hihilamos ka pa"

"Hahaha, lagyan mo ng kurtina ang shower door, baka masilipan kita."

"Bahala ka"

"Ed, are you not worried?"

"Kris, wag mo lang akong papatayin, what is there to worry about?"

"Ed, honestly, talaga bang di pumasok sa isip mo about me being gay?"

"Pumasok, kasi ako nakapulot nung doodles mo about Jim and Rod.  I was reading it when Bernie and Reggie came and they saw your notes"

"Yaiks, so tagal na pala akong pinagtatawanan ng grupo natin"

"Ganun ba tingin mo sa grupo natin.  Palagay mo ba, maliligo ako, tapos andito ka, if we were thinking differently? Would you be here with me? Now?"

"But what if you also want to find out if it is really true?  This can be a bait, too, you know.  You taking a bath with me around.  Kasi this can be a confirmation di ba?"

"Ano ba gusto mong sabihin Kris?  You're gay, di ba? Nothing wrong with that."

"Defensive lang siguro.  Natatakot ako na baka mailang kayo sa akin lalo ka na, kaw yung una kong friend dito sa iskul."

"And I will always be your friend Kris."

Pero ni minsan hindi ko naman talaga tinignan si Ed with malice.  Noong una kong nakilala si Ed, nalaman ko na nagsasakristan siya sa isang simbahang malapit sa aming iskwelahan.  Tapos he will always talk about his church activities with gusto, kaya nabuo sa isipan namin sa iskul that he will,  someday, be a priest.

Tapos na akong maghilamos kaya nauna na akong lumabas ng banyo kay Ed.  I was practicing with my bandolina (I was also a member of our school's rondalla) when my pick broke. So I went upstairs to look for Ed's pick.  I know he has one, he plays the guitar.  Kaya nga kami binansagang The Beatles and the Who because we are into singing.

I went inside Ed's room. Pagpasok ko andun si Ed, nakahubad, nakaharap sa salamin at nagpupunas ng katawan.  Naka side-view si Ed so hindi ko naman nakita ang harapan niya.

"Yaiks, sorry. Di ko alam na andito ka.  Hanap ako ng pick (it is an instrument you used to strum a guitar, banduria, bandolina etc)"

"Pumasok ka na. Ang OA mo."  Kinuha niya ang kanyang brief at sinuot ito.

"Sorry talaga. Pero alam mo ED, hehehe, no malice intended, but I never imagined you in a situation like this.  Di nga pumasok sa isip ko na nagjajakol ka rin e"

"Bakit naman, tao naman ako di naman ako robot?

"Kasi too good to be true ka e.  Alam mo madalas pag nakikita kita, gusto ko magsindi ng kandila, iaalay ko sa iyo tapos luluhod tsaka dadasal ako."

"Ganun, di hindi pala pwedeng mag-asawa yung kagaya ko?"

"Di ko nga ma-imagine e you having sex kahit sa babae, hehehe."

"Tukmol, iniistrokan mo lang ako. Gusto mo lang ako tikman."

"Hoy, hoy mister" delivered ala Roderick Paulate "kung gusto ko sasabihin ko sa yo no."

"Sus, assignment na tayo" aya niya.  "Pikon ka agad, alam ko naman di mo ko type, ala nga akong doodles mo hahahaha" sabay kiliti niya sa akin.

Napatumba kami sa kanyang kama habang kami ay naghaharutan, pagulong-gulong, tawanan ng tawanan.

Nakasando at brief lang si Ed nun nagpapagulong-gulong kami sa kama niya at sa pagdagan niya, engot naman kung hindi ko maramdaman ang titi niya sa aking katawan.  "Hiya, hiya" sabi ni Ed habang nakasakay siya sa aking likuran.  Malambot pa rin naman ang titi niya pero this is the first time na naging conscious ako sa ari nyang nakadikit sa pisngi ng aking pwet.

"Aray, alis dyan ang bigat mo" I gotta stop this before something happens. Dati na naming ginagawa ang ganitong child's play pero ngayon, shit, pinagpapawisan ako, kinakabog ang dibdib ko.  Mali. Mali.  I can afford losing Bernie as my friend but not Ed.

Ubos lakas ako umikot at ngayon ay nakaharap na ko sa kanya.  Tapos itinaas ko ang aking paa para kumuha ng buwelo at sumipa ako ng pataas.  Nakawala ako, para hindi halata, tawa pa rin ako ng tawang lumabas ng kanyang kwarto.

I was expecting Ed to run after me.  Ganun naman kami, hindi lang puro aral, meron ding harutan time.  Pero walang Ed na sumunod.  Nagtaka ako and after a minute or so, pumanhik ako. Tapos nakita ko siya, nakabaluktot sa kama.

"Ang sakit Kris, tinamaan mo bayag ko"

"Ha?  Sorry, sorry" agad-agad pumunta ako sa kabinet nya at kumuha ng bimpo. Ewan kung saan ko natutunan, pero agad akong bumaba at binabad sa mainit na tubig ang bimpong hawak ko.  Tapos balik ako agad kay Ed. Walang sabi-sabi, hiniga ko si Ed, binaba ko ang kanyang brief tapos nilagay ko ang bimpo sa ilalim ng bayag niya.  Hot compress ba.

"Teka, teka. Anong ginagawa mo Kris?"

Then I realized the absurdity of what I was doing. Ang engot.  Blush to the max.  Without a warning, I run downstairs, grab my bag and went home.

"Kris, telepone, Art daw" Auntie ko, kapatid ni Nanay.

Si Art ay ang aking alternate sa Extemporaneous Speaking at dahil me program kinahapunan, minarapat ng aming coach na magpraktis kaming magsalita sa harap ng maraming tao.

"Bakit daw?" sigaw ko.  Nasa kabilang bahay ang telepono.

"Bakit daw wala ka pa sa iskul, me praktis daw kayo."

Yucks.  Wala talaga akong balak pumasok, di ko alam kung pano ko haharapin si Ed.  Wala naman talagang malisya yung ginawa ko, ni hindi ko nga maalala kung ano itsura ng titi niya pero I crossed a line. Big mistake.  Kaengot-engotang engot.

Takbo ako sa bahay ni Auntie. "Hello Art, mayang hapon na lang ha. Tinutulungan ko lang yung kapatid ko sa karosa niya" pagisinungaling ko.

UN day kasi.  Kaya naisip ko pwede ng di pumasok, sigurado naman kasing puro UN related activities lang gagawin namin maghapon.

Matamlay akong dumating sa iskul.  Ang lakas ng kabog ng dibdib ko.

"Gagawin mo pang nilagang itlog ang betlog ko" ngek si Ed.  Nasa gilid ako ng stage, concentrating, hindi ko siya napansin.

"Tsaka baka mabaog ako"

"Di ka naman mag-aasawa, magpapari ka naman e" sagot ko.

"Di no"

"Sorry Ed, di ko nama-_"

"Ayos lang Kris" pinutol niya ang sinasabi ko "tawag ka ata ni Art"

Hindi ako kumilos. Pinagmasdan ko siya.

"Am OK gayyem" nang marinig ko yun, nagbalik ang kulay sa aking mukha.  Pareho kasi kaming ilokanong hilaw ni Ed pero pag problemado kami, mag-iilokano kami kasi ang biruan namin, kung ma-oovercome namin ang kakulangan ng alam namin sa Ilokano, ma-oovercome din namin ang kahit ano sa buhay namin.

Tumayo ako tsaka pabirong sinabing "sayang di ko nakita titi mo, masyado kasi kitang ginagalang e. Hayaan mo next time babastusin kita" sabay takbo papunta kay Art.

"Ogag" sigaw niya.

Isang linggo pa bago me nangyari sa amin ni Ed.  November 1 kasi ang birthday niya at dahi 4th year na, we felt pwede na kaming uminom kahit konti lang.  Pumayag naman ang Nanay na mag-overnight ako kila Ed.  So October 31 ng hapon, from our school, deretso na kami kila Ed.

Buong section ata namin andun sa bahay nila Ed.  Andun din yung ibang kaibigan niya mula sa aming iskwela.

"Hoy, kulang ng bilog yung pine apple" sigaw ng kung sino.

"Wag na, baka malasing tayo."

"Wala namang pasok bukas.  Puro sementeryo naman tayo, OD na tayo sa inom" sigawan ng lahat.

Dahil mga bata pa naman kami, mabilis kaming nalasing.  "Yung mga babae, sa taas na matulog" sabi ni Ed.

"Panhik na kayo, di namin kayo mabubuhat" sabi ko.

Marami kami talaga nung gabing yun kaya kami nila Ed dun sa maid's room na kinonvert nilang lagayan ng mga paplantsahing damit. Sa kalasingan, di na namin alam kung pano kaming nagkasya sa maliit na silid na iyon.

Madaling araw na siguro ng magising ako.  May maramdaman akong matigas  sa bandang ulo ko. Uminat ako ng mapansin kong tao pala ang nagawa kong unan.  Madilim at hindi ko suot ang salamin ko kaya hindi ko maaninag kung sino siya. Doon ko na-realize, titi ang matigas na nasagi ng ulo ko.  Tumagilid ako at ngayon ay diretso na kong nakaharap sa titing ngayon ay bukol na bukol na sa loob ng shorts na suot ng aking hinihigaan.  Malaki. Naisip ko si Bernie ito.  Hindi ako nagdalawang isip, in my mind, pag ganoong kalaki, si Bernie na yun kaya sinimulan ko itong himasin.  Di nagtagal, isang kamay ang pilit na pumipigil sa aking kamay.  Lalong nagtibay ang aking paniniwalang si Bernie nga itong nahigaan ko.  Naalala ko kasi ang sabi niyang one time lang ang ginawa namin.  Naisip ko walang taong nalilibugan ang aayaw pa sa ganitong sitwasyon kaya pinagpatuloy ko ang aking ginagawang paghimas sa kanyang harapan.  Tumagilid si Bernie kaya ang ginawa ko ay pumunta ako sa kanyang harapan at pilit na ipinapasok ang aking kamay sa kanyang shorts.  Hinarang niya ang aking kamay pero nagpumilit ako. Siguro ay alam niyang pursigido ako kaya bumigay din siya sa aking ginagawa.

Binaba ko ang zipper ng kanyang shorts at inilabas ang kanyang titi.  Sinalsal ko ito ng konti dahilan upang lalo pa itong tumigas.  Ang init at ang laki ng kanyang ari.  Di pa ako nagkasya, bumaba ako ng bahagya at sinimulang dilaan ang titi niya.  Muli ay nandoon na naman ang kamay niya, humaharang.  Pero nagpumilit ako at inalis ang kanyang kamay.  Sinubo ko ng tuluyan ang kanyang titi at sinimulan itong tsupain.  Ilang sandali pa, naramdaman ko ang mabagal na pagindayog ng kanyang balakang.  Bibigay din pala, nagpakipot pa. Ilang kantot lang ay nilabasan din si Bernie, madami, halos lumigwak nga ito sa aking bibig.  Matapos yun ay niluwa ko ang kanyang titi at sinubukan uli itong hawakan.  This time, ayaw na talagang pumayag ni Bernie.  Ipinasok niya ang kanyang titi sa loob ng kanyang brief, sinara ang zipper at dumapa.  Di na ko nangulit pa.  Masaya akong bumalik sa pagtulog.

Mataas na ang araw ng magising ako.  Pag tayo ko, nakita ko si Bernie sa kabilang dulo ng kwarto.  Nagalit siguro kaya lumayo sa akin.  Tumayo ako papuntang banyo ng mapansin kong nakapantalon si Bernie. Nagtataka man, deretso banyo pa rin ako para umihi at maghilamos.  Hinanap ko si Ed pero wala siya.  Lumipat siguro sa ibang kwarto.

Pagkapalit ko ng damit, lumabas ako ng bahay para kunin ang ilang gamit na naiwanan ko sa iskul.  Natagalan din bago ako nakabalik, wala na nga ang mga bisita at tanging si Ed na lang ang naabutan ko.

"San na sila Bernie?"

"Umuwi na" doon ko napansin ang shorts na suot ni Ed.  Shocks!  Si Ed ba yung tsinupa ko.

Napansin ako ni Ed.  "Pambihira ka naman Kris, pati ako tinalo mo!"

"Ha?  Ikaw ba yun?  Kala ko si...?"

"Sino? Pinoprotekhan ka namin pero ikaw naman ang sumisira sa sarili mo."

"Sorry. Sana binatukan mo ako."

"Ilang beses ko na ngang inaalis ang kamay mo, sige ka pa rin"

"E gusto mo rin naman, kumadyot ka pa nga ng ilang beses" pakenkoy kong sagot.  Wala naman akong intensyong asarin siya, akala ko nga nagpapakyut pa ko sa kanya pero siguro mainit na talaga ang kanyang ulo kaya't isang malakas na suntok ang pinakawalan niya. Toink, bagsak ang salamin ko sa sahig.

"Tarantado ka ba Kris?  Ano gusto mo mag-iskandalo ako para mapahiya tayong dalawa?  Awang-awa ka sa sarili mo, lagi mong sinasabing pinagtatawanan ka ng lahat sa iskwelahan natin, tapos ikaw din ang gagawa ng kagaguhan sa katawan mo?"

Nabigla ako. Alam ko, mali ako.  Alam ko magagalit siya, pero at worst, sermon lang ang ini-expect ko. Hindi suntok.  Masakit ang suntok. Pero mas masakit yung kaya niya pala akong suntukin.

Naiiyak na ko. Dahil sa katangahan ko. Dahil sa suntok na natanggap ko.  Kaya nag-init na rin ang ulo ko.

"E talaga namang gusto mo rin yung nangyari. Ang galing-galing mo ngang kumantot kanina e.  Wag mong sabihing di ka nag-enjoy, nilabasan ka nga e.  Me ayaw bang ganun?" matapang kong sagot. Wala na ko sa wisyo, ang pride pag nasaktan kahit wala sa katwiran, mangangatwiran pa ring pilit.

"Ang linis linis mo kasi" hirit pa rin ako.

Tumayo si Ed, lumapit sa akin, sabay baba ng shorts.  "Sige, tsupain mo. Tsupain mo!"

Pity ba yung nakita ko sa mga mata niya?  Ayoko ng awa.  Di bale ng magalit ka sa akin habang panahon. Wag ka lang maawa.  Pity is reserved for the outcast.  Hindi ako outcast. Ayokong maging outcast.

"Sasapakin kita Kris pag di mo ko tsinupa" but there was no anger in his voice, only resignation.

Kinuha ko ang mga gamit ko at patakbong lumabas ng bahay nila.

Wow, that was pretty stupid.  Pano na kaya next week?  Ang daming pwedeng maging kaaway, bakit ang best friend ko pa?  Tanga, tanga, tanga talaga.

Pagpasok, we tried our best to act normal. Pero how can you hide anything from your friends of four years?

"Nag-away ba kayo ni Kris?"  tanong ni Bernie.

"Sorry na gayyem" sabi ko.

"Tama ng drama ha.  Graduating na tayo, ngayon pa ba tayo mag-aaway? si Reggie. "Halika, pag-usapan nyo yan. Walang mareresolba ang init ng ulo."

Di kumibo si Ed.  Tumalikod. Pahiya ako.

The following day, umulan.  Pauwi na ko.  Nagpaalam ako sa choir master na di muna ako sasama sa rehearsal.  Not in the mood. Syempre, estudyante, walang payong, ang panlaban sa ulan - takbo.

"Tanga ka pala talaga e. Magkakasakit ka lang sa gagawin mong yan"

Huh si Ed.  "Lika na, hatid na kita sa sakayan".  Huh, di man lang ako yayaing magpalit ng damit sa kanila.  Gaya ng dati.  Ouch.

Di ako sumagot.  Isa, dalawa, tatlo, takbo.  Basang-basa na ko, basang-basa ng ang mga school projects ko, engot na kung engot, pero pakiramdam ko mas mabuti na yung sumugod sa ulan.  Kesa mapahiya na naman ako ng tagus-tagusan.  Sanay na kong inaalaska ng lahat pero hindi ng barkada ko.

One week din akong di nakapasok. Trangkaso. Dumalaw ang dalawang barkada ko pero walang Ed na dumating.  Malala na to.  E di patigasan na lang kami ng mukha.

Slowly, Ed and I drifted apart.  Walang nangyari sa pag-rereferee ni Bernie at ni Reggie.  Lalo na kong naging tampulan ng tukso.  Tama nga naman, kung barkada mo nga nagsawa sa iyo, e di mas lalo na yung di mo kasangga.

Graduation time.  After the valedictory address of Ed, nagmamadali akong pumunta sa Piano Room to say goodbye to our choirmaster. After that, pinuntahan ko yung coach sa Extemporaneous Speaking.  Nang matapos na ang mga goodbyes, I left the school grounds never to return again until reunion time.

Alam kong merong post-graduation party para kay Ed.  It was an RSVP affair, wala naman akong invitation so for the last time and I promised myself that it will be the last time, uuwi akong luhaan from my school.













6 comments:

  1. kelan po ang kadugtong nito..i just wanna know kung nagka ayos ba kau ni ed..tnx kua...

    _iamronald

    ReplyDelete
  2. hi Ronald, yung part 3 tsaka iba pang parte ay sa tungkol sa iba pang experience sa iba ko pang classmate. merong finals sa grand reunion, hope you'll wait for it

    ReplyDelete
  3. Hello po Kuya Gaston. Ang sakit pala ng history mo with Fr. Gabriel. Naiiyak ako habang binabasa ko to kasi feeling ko, pag iniwan ako ng mga kaibigan ko, I might as well forget about everything we've did together. Pero in the end, I was happy to know na in good terms na ulit kayo ni Fr. :) God bless po!

    Guy Fawkes

    ReplyDelete
  4. Sabi nga sa movie ng aming panahon (hala, mahuhuli ang aming time frame)

    I’m growing up, getting down
    Putting my both feet on the ground
    With all my friends behind me
    How can I go wrong this time?

    HS life is the best time of our lives, do you agree? It is where we enter as a child and leave as a grown-up.

    But the best part of my HS life will always revolve around my 3 friends - Ed, who is now a priest, Bernie, who left the priesthood to marry and Reggie, who is now a Born-Again pastor and Sir Danny, our choirmaster. They knew and understood the difficulties I have to face when I was studying. They became my support system.

    Maybe because I was longing so much for attention that I took advantage of their kindness and had sex with them. I knew that it was a bad decision to make, so bad that I have to lose my best friend but looking back I thought that it was all I can give to repay for their generosity.

    We will be having a grand reunion on 2015, US 4 and the others who became friends. Highly anticipated ang event na ito, because finally they chorused, my presence will complete our group. We had mini-reunions already and they were teasing me that the theme of the reunion should be "Kaming Mga Nagatasan ni Francisco".

    What makes HS life the best part of our lives? We are young, carefree. We are given much leeway to make mistake with the hope that we'd learn from it. My friends from HS knew this and they understood that what happened then was part of our growing up.

    Sabi nga ni Ed (hindi ko talaga siya matawag na Father up to now) "It takes two to tango so dapat tayong dalawa ang makonsensiya." And that for me is the real test of friendship. Shared responsibility for what transpired.

    ReplyDelete
  5. Sobrang hanga ako sa friendship niyo kua, despite of all that happens it remain strong..you stories thoughts many lessons...good luck to the four of you kua and may you continue to inspire us..thank you and more power.

    _iamronald

    ReplyDelete
  6. I'm overwhelmed to see you respond to my comment although it was clearly addressed to anyone with the same shared thought like mine. Yes po, I agree with what you've written, that HS life is the most promising era our life would get chained and dragged here and fro. My mistake was that I've been blinded by my own eyes, kung bakit hindi ako naging wild like my friends did (wild in terms of cutting classes, getting absents, not attending any of our given tasks, etc.) when we were still in our high school days. I am a good student, but that doesn't mean I have to be always good. There was a time when I tried to rebel against my own will just so I know the feeling of it, being free and carefree at the same time but then I don't know the basic steps on achieving such witty thinking (I really don't consider it as "witty thinking" but more of an "shameful act" because I've never done it. T_T).

    I am unhappy with the choices my parents made in behalf of what I wish to be. I wish I had the guts like you did.

    Anyways, wag nyo pong intindihin yang kadramahan ko. Prelims po pala namin bukas, sana po ipagdasal nyo ako. Good luck po sa reunion nyong apat! (P.S. I find it hard not to laugh with the idea of your theme.)

    Guy Fawkes, occasional blogger :)

    ReplyDelete