Sunday, July 27, 2014

One True Love part 4

Friday morning, sinita ako ng Tatay ko. Nakita daw ako ng isang kapitbahay namin na bumaba sa Carriedo Station ng LRT at naglakad pagawi sa Escolta. Sinabi ko kanya na doon na ako sa branch sa Rosario ma-a-assign.

"Baka kung anong kabalbalan ang ginagawa mo dun" singhal niya sa akin.

"Kahit saan ako nandoon, kung gagawa ako ng kabalbalan, gagawin ko" paangil kong sagot.

"Baka nakikipag-date ka" tumayo siya sa aking harapan, nakakaalaska ang kanyang ngiti..

"Saan naman ako kukuha ng pang-date" nagsalubong na yung kilay ko sa inis. Ginabi ako ng uwi, maaga akong gigising, gabi na naman uuwi mamaya, ano ba yun, hindi man lang ako kumustahin.

"Sinisigurado ko lang, mabuti na yung nagagamit ang pera mo sa mahalagang bagay"

"E kasi naman kung pinapansin mo ako, e di sana ako magiging KSP."

"Anong sabi mo?"

"Late na ko, sabi ko. Wala pa bang makakain?"

"Hoy, yung pagkain daw ng Senyorito mo" sigaw ni Tatay sa Nanay. "Senyorita ata" sigaw niya uli ng makita niya kong lumabi at umirap. Tumayo ako at kinuha ko yung aking bag. Umalis akong gutom at mainit ang ulo ng bahay.

"Ikaw naman, pagod na yung anak mo......" narinig kong sabi ni Nanay habang palabas ako ng bahay.

Bago pumasok sa opisina ay nagdaan muna ako sa aming eskwela. Malapit lang naman ang Rosario sa Lawton.  Dahil halos working students kami, nagkasundo kaming mga Eco majors to have our meeting early morning regarding sa project ng aming Prof sa Eco sa city jail. I was on my way out ng mamataan ko si Aris. Nakaharap siya sa aking direksyon, hindi ko alam kung nakikita niya ko, napakasarap ng kanyang tawa, gusto ko sana siyang lapitan at makisali sa kanilang umpukan para makipagkwentuhan,  makitawa, makipagbiraun, gaya ng dati. Pero I am not in a good mood and I don't know kung ano takbo ng utak niya kaya I decided to leave via the other gate.

Pagbalik ko ng hapon, andun siya uli sa gate. Inaabangan ata ako. Asa ka pa, natatawa kong sabi sa aking sarili. Huminga ako ng malalim tapos kabado akong pumasok ng gate.

"Suplado ng dating ah." di ako kumibo. All majors ako pag Friday, ayokong mawala sa focus lalo na't may terror instructor ako ngayong araw. Nilampasan ko siya, di ako lumingon.


Saturday, July 26, 2014

Markang Bungo around Y2000

"Siguro Sir, kung gwapo lang ako, matagal mo na akong sinuso ano?" sabi ni Lemuel paglabas ko sa CR sa mezzanine sa pagitan ng third and fourth floor.

Nagulat ako sa biglang pagsulpot ni Lemuel sa aking harapan. Hindi ko inaasahang dito kami magkikita. Kadalasan kasi ay sa CR sa mezzanine in between second and third floor ko siya natityempuhang nag-CR. Pero mas nagulat naman ako sa kanyang sinabi sa akin.

Isang roving guard si Lemuel. Palangiti. Actually ang sarap pagmasdan ng kanyang ngiti, mabait ang dating. Palabati. Medyo maputi. Matangkad. Kung hindi half-breed ay may lahi ito. Pero sobrang payat. Bungo nga ang tawag sa kanya ng kanyang kapwa gwardya dahil halos skeletal na yung mukha. Wala o halos facial muscles. Palagay ko malnourished.

"Ano?"

"Alam ko namang binobosohan niyo ko Sir pag nagjajakol ako sa CR" paliwanag niya sa akin.

"Nagjajakol ka sa CR?" patay malisya pa ako pero guilty naman ako on two counts sa sinabi niya. Dati kaming tenant sa building na ito pero lumipat kami sa Rada. Dahil sa kakilala na nila ako ay pinapayagan ako ng mga gwardyang makidaan papunta sa aming opisina. Tapos nagkaroon ng McDo sa ground floor. Doon na ko kumakain ng agahan. Minsan, naihi ako. Pumunta ako CR sa mezzanine kasi ang haba ng pila sa CR ng McDo. Sarado ang CR kaya pumanhik ako sa susunod na mezzanine, yung pagitan ng second and third floor. Doon ko nahuling nagjajakol si Lemuel.

"Kahit ganitong patpatin ako Sir, wala akong sakit. Kung yaan ang kinatatakot mo."

"Nakita kita isang beses---" hindi ko natapos yung sasabihin ko dahil bigla akong hinila ni Lemuel papasok ng CR. Kinuha niya yung signage na out of order at inilagay sa labas ng pinto, tapos ni-lock niya ito.

"Hindi lang isang beses Sir, kaya ka nga dito sa third floor mezzanine pumunta dahil hinahanap mo ito" napalunok ako ng biglang ilabas ni Lemuel ang titi niya.

Monday, July 21, 2014

Won't You Be My Number Two

"So how could I dance with another 
When I saw him standing there"

Taong 2014 noon. Marso, patapos na ang pasukan. Nagpunta ako sa paaralang iyon sa pakiusap ng aking apo sa pamangkin. Nakatayo siya malapit sa counter ng mga guard noong una ko siyang makita. Pawisan at nagdidribol ng bola. Firm body tsaka matambok ang butt. Laway much agad ako. May katangkaran kaya naisip ko na siguro ay dati siyang manlalaro ng iskwelahang ito o kasalukuyang coach o trainer ng kanilang basketball team.

Hindi ko maalala kung gwapo siya kaya nung naglalakad na ako papunta sa Registrar's office ay muli ko siyang nilingon. Lingering this time, bahala na kung ano ang isipin niya. Ewan ko kung ano ang meron sa lalaking ito pero gusto kong isaulo ang bawat detalye ng kanyang pisikal na anyo.

Matangkad, hmmm, maliit siguro titi nito. I shook my head, bad sabi ko, titi agad ang naisip ko. Mestisuhin, ang tangos ng ilong but most of all, there is a certain kindness in his face that is mirrored well by the gentle look in his eyes. He looked very hmmm what's that word.

He caught me looking at him.  He waved, then smiled. I was tempted to wave back but I stopped, e kung hindi ako yung kinakawayan. Pahiya sa madla. Then all of a sudden, I saw that smile. Yung napilitang ngumiti dahil napahiya. Then my heart started to ache. For a moment, everything froze as I stood mesmerised, remembering someone so dear giving me the same kind of smile.

Hindi ko maintindihan kung bakit sa mga taong katulad niya ay mahina ang aking radar. Siguro dahil pag nakakita ako ng lalaking pinagnanasahan ay nagiging bulag ako sa ibang bagay - ang lalaking aking pinagnanasahan, I would learn later, ay isa palang pari..

Tuesday, July 1, 2014

Dear AJ



Dear AJ and to the others who wrote/commented on my blog:

Mahilig ako sa sariling sikap. Mas masarap e, kasi you are in control of the situation. Yung orgasm kasing nakukuha sa pagpapaligaya sa sarili ay kakaiba kaya naisip kong gumawa ng sarili kong blog.

Friday, June 27, 2014

Wednesday, June 25, 2014

Thank you for the broken heart

One year na pala sila. Am not a masochist but up ko lang to remind me how unexplainable a gay man's love is. (Originally posted on August 21, 2013)
"Wala ng mag-aayos ng kurbata ko"

Ngayon

"Manong. may appointment tayo. Wag mong kalimutan."

"Oy buti na lang ipinaalala mo, nalimutan ko na ah. Daming trabaho." Gusto ko sanang sabihing postpone na lang or kanselahin na pero mas mahabang paliwanagan yun and I am not in the mood for a verbal tussle.

"Asan ka ba? Tawag ako ng tawag, nagtetext ako, di ka naman sumasagot. Di naman kita matagpuan."

"Alam mo namang pag pumapasok ang winter season madaming gawa sa factory di ba?" paliwanag ko kay Vener. Alam kong alam niyang hindi yun ang totoong dahilan bakit bihira na kaming nagkikita.

"Oo, pero dati nakikita kita, ngayon, pinagtataguan mo ako."

"Sus, melodramatic naman, para tayong Koreanovela ah" pabiro kong sagot. I should be happy be for him, I actually am, pero ngayong pumapasok na sa kamalayan ko ang palapit na lakad namin ay parang pinanghihinaan ako ng loob.

"Sunduin kita mamaya. Saan ka ba? Kahit saan, sabihin mo, susunduin kita. Mag-usap tayo Manong. Mag-usap tayo ha? Sige na, ha?" pakiusap niya sa akin

"Huwag mamaya, asa Cavite factory ako, bukas na lang, punta ka sa Libertad. Doon ako uuwi."

"Manong, sigurado yan ha tsaka namimiss ka na ni LT."

"Ugok" sagot ko." LT ang tawag ko sa titi niya, may nunal kasi ang pinakaulo ng titi niya, halos malapit na sa butas, gaya ng kay Lorna Tolentino na halos ay malapit sa kanyang bibig.

Wednesday, June 18, 2014

Shoot muna bago dribol (fiction)

Kung pwede lang matunaw ay ginawa na ni Vince. Patapos na ang laro ay di pa rin siya ipinapasok ng kanilang coach.

"We want Vince, we want Vince" sigaw ng kanyang mga kababayan na nagsiluwas ng Maynila upang panoorin ang kanilang star player sa pinakasikat na liga ng mga unibersidad sa Metro Manila. "We want Vince" lalong lumakas ang sigaw ng mga ito ng makita nila si Vince.

Kabado man ay di napigilang mangiti ni Vince ng pumasok na ang kanilang team sa arena. Sabi ng coach nung pumunta ito sa kanilang bayan upang yakagin siyang lumaro sa University na malaki ang tsansa niyang mababad sa laro dahil sa wala silang sentro na pwede ng punan sa pagdating ni Vince. Kasama ring nakuha ang kanyang back-up center sa kanilang lugar, ang kanyang kababatang si Peter.

Nang tawagin si Peter bilang isa sa starting five ay umaliwalas ang mukha ni Vince. Di hamak na mas magaling siya kay Peter kaya kung pasok ito sa first five, siguradong pasok din siya. Pero hindi tinawag ang pangalan niya. Dismayado man ay hinintay na lang niya ang pagkakataong ipasok siya sa laro.

Patapos ang laro ay hindi pa rin ipinapasok si Vince.

"Boo, boo" hiyaw ng mga tao. "We want Vince" pero natapos ang laro ay hindi nagamit si Vince.

"Mas magaling namang hamak si Vince kaysa kay Peter" sigaw ng kanyang mga kakabayan sa coach ng kanilang team. Ngumiti lang ang coach pero nagpatuloy itong lumakad hanggang makarating ito sa dug-out. Dahil sa ginawing ito ng kaniyang mga kababayan ay lalong nanliliit sa hiya si Vince. Kung pwede lang sanang maging invisible. Tinakpan nito ang kanyang ulo ng tuwalya at patakbong pumunta sa shower room.

Naabutan niya sa dulong stall ang kanilang star player na si Marck. Naghahanda na itong maligo ng mapansin niya ang matamlay na si Vince.

"Ayos lang yan Pare. Darating din ang panahon mo. May galing ka naman sa basketball tsaka gwapo pa, kailangan mo lang matutong dumiskarte."  Ngumiti si Vince kay Marck tsaka nito tinakpan ng twalya ang kanyang mukha.

"Una na ko Pare, wag mong dibdibin yan." kumaway na lang si Vince sa kawalan habang nanatiling nakatakip ang twalya sa kanyang mukha. Halos isang oras din siyang nakaupo bago siya naligo at nagbihis. Siguro naman ay wala na kanyang mga kababayan sa labas.

Lalabas na sana si Vince ng locker room ng maramdam niyang may pumasok. Muli siyang naupo at sumandal sa dingding upang di na siya makita kung sino man ang dumating. Ayaw na muna niyang makipag-usap kahit kanino.

"Putang-ina, masakit" nagulat si Vince. Boses yun ni Peter.

"Shhh"

"Ahhhh sasapakin kita pag di mo inalis yan." tumayo si Vince, nagmamadali itong lumakad patungo sa kababayan. Baka  kailangan nito ng kanyang tulong.

Pero nabigla ito sa nakita. Si Coach, hubo't hubad, nakapatong sa kanyang kababayan.

Where magic never ends

Ang gwapo ni Kuya, promise. Kailangan lang
i-blur talaga. Privacy ek-ek heheheheh.

"I don't think that's where you want to put your fingers" he said "We have a two minute window, I think". We were in a cave, being prep for a race. It was almost dark in there.

"Oh, I'm really sorry about what happened earlier. didn't mean to" second time ko ng sumakay sa ride na ito at alam ko na yung mangyayari, kaya I absently tapped my fingers to calm my nerves. Unfortunately, my fingers was tapping his back side, bandang balakang.

"That's OK" he smiled "Geoffrey" he held out his hand to shake hands with me.

"Francis" I said "I hate roller coaster rides, I thought this one's the safest for me" I explained.

"Alone?"

"Yeah, I was supposed to be in a meeting today but everything worked well yesterday so I have lots of time to kill. Unfortunately, none of my relatives can come with me, busy, you know" sabi ko sa kanya.

"Ah, I just came from Seoul" he said. "Marines"

"Oh, that's why your hair's cut like that."

"And my wife says I look better when my hair's like this."

"Well she's just being honest."

"You're not kidding me, are you?"

"And you're not teasing me, are you" I countered. Nung una kong sakay sa ride na ito, about thirty minutes earlier, we were also in the same car with his wife. I was very relaxed then, bagal ng takbo nung car, tapos kala ko nga picture moments lang nung dumating kami sa dark cave ng biglang nag-ilaw. Hindi ko naintindihan pero narinig kong ini-explain niya sa asawa niya na inihahanda yung sasakyan namin sa isang karera. Hindi ko naman napanood yung movie kaya ano naman ang alam ko sa pinag-uusapan nila.

I was still smiling when the car unexpectedly shoot up from where we were positioned. As in literal na up then it landed on the road and we were racing madly against another car that came from nowhere.  Then it happened, there was short drop from a sloped bank, nawala ata yung puso ko, napahawak ako sa arm rest nung kinauupuan ko. Kala ko tapos na pero lalong bumilis yung takbo ng car so I grabbed whatever I can hold on, panic mode na eh.

"Ahhhhhh shit, no!" sigaw ko nung tumalon yung kotse uli sa ere. I am gonna die of heart attack sa isip-isip ko. Lalo kong hinigpitan yung pagkakahawak ko sa kung ano man yung hinahawakan ko. Then I felt a hand tapping/patting my hand softly. I look over and when I saw where my hand was, I cringed in embarrassment and fear.

"Great that the wife did not notice" he winked at me. Yung kamay ko nasa upper part na ng kanyang hita, tapos dahil nakapaling sa side ko yung titi niya (halata e) hindi ko malaman kung pati yun nadaklot ko.

Pagbaba namin sa kotse, his wife was shaking. I walked past them as fast as possible but he was already at my side before I can even turn my head to see if he was following me.

"Would you like to ride again?" he was waving tickets at my face. "We have two fast track coupons and I really like to race again"

"You're gonna kill me inside" yung pumasok sa utak ko, bubugbugin niya ko sa loob tapos tsaka niya tatanggalin yung seat belt ko para malaglag ako.

"No, it is gonna be fun" so ayun nga nauto niya akong sumakay ulit at eto na kami sa cave, waiting for the race to start again.

"We have two minutes" he said.

"Huh?" wondering what was he talking about.

"Two minutes" he said again then he grabbed my hands and put them on top of his crotch.

"Play time Francis" as he unzipped his pants and put my hands inside his shorts.

Sunday, June 15, 2014

Dance with my Father again

"Happy father's day Tay, I hope you are happy wherever you are."

"Back when I was a child, before life would remove all the innocence, my father would lift me high, then up the stair he would carry me and I knew for sure, I was love"


40 years old na ang aking mga magulang ng sila ay magpakasal.  Byuda si Nanay at me isang anak na babae ng pakasalan ni Tatay.  Palibhasa matanda na ng mag-asawa, hindi na umasa ang Tatay na magkakaanak pa.  Pero laking tuwa ng Tatay ng malaman niyang buntis si Nanay. Barumbado, basagulero, tomador, gun-runner, sugarol - these are the words that were used to describe my Tatay pero lahat yan ay nawala ng ipanganak ako.  Sabi nila parang piyesta daw -  for the last time, nagpainom ang Tatay tapos inilibot at ipinagyabang ang kanyang Junior sa buong barangay, then he became a changed man